Waarom vind je iets zielig voor een lantaarnpaal?

Met mijn leenkind loop ik door de straten van Amsterdam-Oost. Hij omhelst elke prullenbak en trapt tegen elke lantaarnpaal. We zijn op weg naar de videotheek. Een paasfilm huren.

'Ik wil Ghost huren', zegt hij tegen me. 'Ghost', zeg ik, 'wat grappig, er is ook een grotemensenfilm die Ghost heet.' Waar die dan over gaat, wil hij weten. 'Over een man die een spook is. Zijn vrouw leeft nog, en zij is pottenbakster', vat ik de metafysische kwijlfilm met Patrick Swayze en Demi Moore en een heleboel erotisch gepottebak samen.

'Ja, die bedoel ik', zegt mijn leenkind.

'O', zeg ik verbaasd. Dat hij dat soort films leuk vindt.

De tocht naar de videotheek duurt een half uur, want voor elke voorbijganger doet hij Hoofd, schouders, knie en teen, de integrale versie. Ik denk aan de vorige keer dat we samen uit waren. 'Treinen kijken' was toen het idee. Maar hij ging op het station iedereen ten huwelijk vragen. Ik heb een heel sociaal leenkind.

Bij de videotheek probeer ik hem van Ghost af te sturen, richting Ice Age. Ik heb geleerd hem snel op één film te laten focussen, anders moet ik alle achterkantjes van alle video's voorlezen, ook van duistere cultfilms uit Tsjechië. 'Ana wil niet meer leven en raakt verstrikt in een net van deceptie', dat werk.

De man van de videotheek kent mijn leenkind goed, kent zelfs zijn filmsmaak. 'Tarzan en Jane, goeie keus', zegt de man. Bij het afrekenen zie ik dat Katja Schuurman de stem van Jane doet. Een hese Jane.

We moeten nog naar 'een culinaire film met Martha in de titel' vragen van de moeder van mijn leenkind. Ze heeft hem laatst gezien, maar is de titel vergeten. 'Bella Martha', zegt de videotheekman. 'Onthoud jij dat?' vraag ik het kind. Waarom moet ik toch altijd zo'n juf zijn? Maar hij knikt gehoorzaam.

Op de weg terug vraagt hij iedereen ten huwelijk. Bejaarde mannen, een Surinaamse vrouw met vier dochters. Ook lantaarnpalen. Van één lantaarnpaal wil hij acuut weer scheiden. 'Ik wil je niet!' en geeft de paal een trap.

'Dat vind ik zielig', zeg ik. 'Waarom?' wil mijn leenkind weten.

Ja, jezus, waarom vind je iets zielig voor een lantaarnpaal. 'Volgens mij wilde hij heel graag met jou getrouwd zijn.' 'O.'

Vlak voor zijn huis vraag ik de titel van de culi-film nog een keer aan hem. 'Bellen, Martha!' roept hij.

    • Aaf Brandt Corstius