Verveel ik u?

2006 Apparaat herkent verveling

Foto Roger Cremers Photo and Copyright Roger Cremers 25-06-2003 In de stadsschouwburg van Amstelveen wordt door de KLM de jaarvergadering voor zijn aandeelhouders gegeven. Leo van Wijk houdt de toespraak. Het publiek kijkt toe of slaapt. Cremers, Roger

Onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) bouwen een apparaat dat detecteert of een spreker zijn gehoor verveelt of irriteert. Dat meldt het Britse blad New Scientist. Lichaamstaal en gezichtsuitdrukking worden beoordeeld door software die is getraind met bestaande video-opnamen. De software weet in 64 procent van de gevallen de gemoedstoestand van een gesprekspartner juist te beoordelen.

Het MIT zegt een hulpmiddel te willen maken voor autisten, die dergelijke sociale prikkels niet oppikken. Dat zou een oorzaak zijn waardoor autisten geïsoleerd raken. In april vinden tests plaats met prototypes, die bestaan uit een camera gekoppeld aan een laptop.

Helaas, nog voor het jaar om is blijken autisten aan de vinding niets te hebben. Ze vinden de laptop interessanter dan de conversatie.

2008 Talpa koopt 'verveelmeter'

Het MIT zit niet bij de pakken neer; zo'n voorbeeld van een toepassing dient toch vooral om de pers te paaien. De 'verveelmeter' krijgt alsnog praktische waarde dankzij John de Mol, die in 2006 contact heeft gelegd met het MIT. In een reeks succesvolle programma's op Talpa - en een nog langere reeks imitaties door Eyeworks bij de publieke omroep - worden collectanten, verkopers, Jehova's getuigen en anderen op pad gestuurd met dit apparaat. Zij moeten hun slachtoffers niet alleen aan de praat houden maar ook boeien, of anders Bij Talpa klinken ringtones (twee euro per stuk) als de verveelmeter in het rood belandt. Eyeworks moet als navolger zwaarder geschut inzetten en kiest voor elektrische schokken. Dit laatste tot grote hilariteit in de huiskamer. Er is geen gebrek aan kandidaten, aangezien winnaars tonnen in de wacht kunnen slepen. De programmaformule wordt wereldwijd verkocht.

2010 Tv kan niet meer zonder

De verveelmeter zelf wordt een grote hit als de amusementsindustrie zijn eigen producten ermee gaat testen. Kijk- en Luisteronderzoek installeert ze bij de panels. Commercials rond boeiende programma's blijken rendabeler dan advertenties bij uitzendingen waarnaar geeuwend wordt gekeken. De videoclips verdwijnen van MTV, het gebabbel in De Wedstrijden verstomt alsnog. De verveelmeter wordt een examen voor presentatoren - driekwart vliegt eruit. In de jury van Idols wordt Jerney Kaagman vervangen door een verveelmeter.

De grens van de mogelijkheden blijkt te liggen bij politici. Kay van de Linde, grote innovator van het pr-wezen, zet het instrument in bij mediatrainingen. Maar wat hij ook probeert, geen politicus is in staat zijn of haar gehoor ooit werkelijk te boeien, en niemand blijkt dat erg te vinden.

internetjournalist

    • Herbert Blankesteijn