Veel speeldagen breken Audina op

Mia Audina kon haar Europese badmintontitel niet prolongeren. Dit weekeinde moest ze in Den Bosch genoegen nemen met de zilveren medaille. “Ik was moe in de finale.“

Twee jaar geleden, bij de Europese kampioenschappen in Genève, kon Mia Audina nog pronken met twee gouden medailles. Zowel in het enkelspel als in het dubbelspel eiste het boegbeeld van het Nederlandse badminton de Europese titel op.

Bij de EK in Den Bosch moest Audina na haar verloren finale tegen Xu Huaiwen genoegen nemen met zilver. In het dubbelspel kwam ze niet uit, omdat partner Lotte Bruil onlangs een punt heeft gezet achter haar carrière.

Dat de ontknoping van de Europese titelstrijd op eerste paasdag was, had de diepgelovige Audina naar eigen zeggen extra gemotiveerd. “Ik wilde de Heer een cadeau geven door hier te winnen.“ Maar titelprolongatie voor eigen publiek bleek niet weggelegd voor de winnares van de zilveren medaille bij de Olympische Spelen van 2004 in Athene. “Zonde, want ze willen natuurlijk graag zien dat ik win“, wees Audina op haar populariteit.

Aanvankelijk zag het er ook naar uit dat het oranje gekleurde publiek in de Maaspoort op zijn wenken werd bediend. Met haar gevarieerde slagenarsenaal was Audina haar tegenstander in de eerste fase van de eindstrijd de baas. De tot Duitse genaturaliseerde Chinese Xu had geen antwoord op het afwisselende positiespel van Audina, die de eerste game overtuigend won met 21-15.

Des te groter was de verbazing, toen Audina de tweede game na een 11-6 achterstand liet schieten. Xu won eenvoudig met 21-9 en kwam zo terug in de wedstrijd. Audina gokte op de beslissende derde game, maar kwam bedrogen uit. De opgeleefde Xu profiteerde van slordigheden van Audina en nam een onoverbrugbare 10-2 voorsprong. Na de winst in de derde game (21-16), waarmee haar eerste Europese titel een feit was, stapte Xu lachend van de baan.

Door de ogenschijnlijk onnodige nederlaag bleven de fans van de in Indonesië geboren badmintonster achter met een kater. Audina leek meer van zichzelf te hebben verloren dan van Xu, die profiteerde van de fouten van haar tegenstander. Het vreemde verloop van de finale en de “weggegeven' tweede game wekten het nodige onbegrip.

Vermoeidheid noemde Audina als reden voor haar tactische keuze. “Ik was doodmoe na de eerste game. Als je dan bij een achterstand in de tweede game volop ervoor gaat en toch verliest, ben je in de derde game kansloos.“ Gegokt en verloren, erkende Audina. “Ik kwam te ver achter. Xu zag dat ik moe was en kreeg meer zelfvertrouwen. Mijn slagen werden minder gevaarlijk.“

Ook de slordigheden in haar spel weet Audina aan haar vermoeidheid. “Ik werd ongeduldig en wilde de punten sneller maken. Heel jammer, want ik ging voor goud. Maar ik heb hier ook zoveel dagen gespeeld“, blikte ze terug op een lang toernooi. Tijdens de EK speelde Audina tien partijen, waarvan vier in het landentoernooi.

Xu had met acht partijen een minder zwaar programma en hoefde bovendien een dag voor de finale niet in actie te komen. Tegenstander Yao Jie, de Nederlands-Chinese Europees kampioene van 2002, trok zich geblesseerd terug voor de halve finale. Audina speelde zaterdag nog de halve finale tegen de Duitse Juliane Schenk (21-14, 21-16). “Het scheelt wel dat Xu een dagje rust had voor de finale.“

Bondscoach Martijn van Dooremalen bevestigde het verhaal van zijn pupil. “Mia's kracht is haar slagenarsenaal. Xu is conditioneel heel sterk. Vandaag gaf conditie de doorslag. Mia miste scherpte aan het net“, analyseerde de bondscoach, die op een gouden medaille had gehoopt. “Ik sta niet te dansen van vreugde, maar in finales kan alles gebeuren.“

Ook Audina leek de teleurstelling snel te hebben verwerkt. “Ik maak me niet druk en ga gewoon door. Ik ben op de goede weg en zit weer dicht tegen het niveau aan dat ik in 2004 had. Over twee jaar is er weer een EK.“ In dat jaar hoopt Audina haar topsportcarrière af te sluiten met een gouden plak bij de Spelen in badmintonbolwerk China.

Voor Audina, die in 1996 op 16-jarige leeftijd voor Indonesië al olympisch zilver won in Atlanta, wordt het steeds moeilijker zich mentaal op te laden. Ze is “pas' 26, maar zit qua trainingsjaren in de herfst van haar loopbaan. Troost kan Audina putten uit de gedachte dat ze, in de aanloop naar “Peking', niet meer uitkomt in het dubbelspel. “Ja, het is wel lekker dat ik me alleen hoef te focussen op het enkelspel.“

    • Pieter de Vries