Popconcerten als eredienst op festival Motel Mozaïque

Dat zie je niet vaak meer: een groep jongeren in een rij, wachtend voor het biechtgestoelte. Bezoekers van het Rotterdamse muziek- en kunstenfestival Motel Mozaïque stonden er niet voor het verkrijgen van absolutie, maar om in te checken voor hun slaapplaats. Motel Mozaïque biedt elk jaar een samensmelting van kunstdisciplines, en een van de onderdelen was het project “Zalig Slapen'. Na het invullen van een “geloofsenquête' werden festivalgangers ondergebracht in kerken en gebedshuizen, waar ze ook de bijbehorende Paasviering konden bijwonen.

Zangeres Nina Persson van The Cardigans Foto Andreas Terlaak Motel Mozaique, Nighttown Rotterdam 15-04-2006 Op de foto Nina Persson van the Cardigans. Terlaak, Andreas

,,Heilig ergens in geloven“ was het thema van de zesde editie van Motel Mozaïque. Sinds God is a Deejay, de hit van van Faithless uit 1998, geldt de concertzaal officieus als plaats van eredienst. Muziek kan mensen in vervoering brengen, en een trend in de popmuziek van nu is dat het weer een tikkeltje spiritueler, authentieker en rustiger mag dan in de hoogtijdagen van de house. Een rode draad in het programma was de nieuwe freefolk-beweging van artiesten die akoestische instrumenten herontdekken en die met zachte muziek op zoek gaan naar de ziel van de dingen.

Dat er in rustige muziek ook gradaties bestaan, bleek uit het verschil tussen het hippieduo Mi and L'au die er onopvallend op los neuzelden, en de legendarische folkzangeres Vashti Bunyan, die het onderuitgezakte publiek op de kussens van de tot leefkuil getransformeerde Rotterdamse Schouwburg betoverde met hemelse liederen.

De sterren van de nieuwe folkbeweging zijn de zusjes Sierra en Bianca Casady van het New Yorkse duo CocoRosie. Hun originele maar nogal ontoegankelijke mix van klassieke invloeden, Björk-achtige kinderstemmetjes en een theatrale performance vond een warm onthaal. Het kon nog gekker met folkinvloeden bij het kwartet Akron/Family, dat er lustig op los improviseerde met kazoos, Zappa-achtige melodiewendingen.

Er was allerhande muziek op Motel Mozaïque, van subversieve noise door Wolf Eyes tot de spannende elektrojazz van het gelegenheidsduo Kieran Hebden en Steve Reid. Grote contrasten waren er tussen de de flauwe countrypersiflage van Isobel Campbell (ex- Belle and Sebastian) en de bevlogen manier waarop jazz, pop en dub-reggae met gekke geluiden werden verweven door de Brits/Braziliaans groep Guillemots. De zeventienjarige punkrockers Be Your Own Pet maakten lekker onbevangen herrie in de kelder. Tussen al die spannende nieuwe namen was de brave Zweedse consumptiepopgroep The Cardigans eigenlijk een vreemde eend, maar wel de publieksstrekker. Bij het zappen tussen de genres en het pendelen tussen Nighttown en Schouwburg kwam het festivalgevoel niet helemaal van de grond. Daarvoor moest je naar de daklozenopvang in de Pauluskerk, waar moegestreden festivalgangers voor één keer met open armen werden ontvangen.

Motel Mozaïque. Gehoord: 15/4 Nighttown en Schouwburg, Rotterdam.

    • Jan Vollaard