Heavy metal stoelendans

In Rotterdam vond dit weekend Motel Mozaïque plaats. Er was veel muziek tijdens dit festival, maar ook een Gispen-fietstocht, een duiveluitdrijving, een rondleiding door de Pauluskerk en een heavy metal stoelendans.

Een ‘heavy metal stoelendans’ op rauwe, snoeiharde tonen in Het Poortgebouw tijdens Motel Mozaïque. Foto Lex Veldhoen Veldhoen, Lex

De Universele Kerk van Gods Rijk (UKGR), waar op Goede Vrijdag vier diensten worden gehouden, bevindt zich aan de Rotterdamse Mauritsweg. Achter een etalageraam hangen plakkaten: “De dag van de vloekverbreking is voor degene die lijden aan: occultisme, depressie, verslavingen, slapeloosheid, nachtmerries, horen van stemmen, ongeneeslijk zieken, verbroken relatie, financiële problemen, paniek aanvallen en alles gaat verkeerd.'

De godszaal is in een souterrain, een pijpenla; rijen stoelen, een sobere preekstoel en twee grote houten kruizen. De voorganger vraagt de vijftig (meest zwarte) aanhangers naar voren te treden. Tijdens een gebed komt zijn stem boven die van de gelovigen uit, die staand en hardop door elkaar bidden; een Babylonische kakofonie van stemmen. Vervolgens spreekt de voorganger in een hypnotiserend snelle staccato-rap de kwade geesten toe, terwijl hij zijn handen op de hoofden van gelovigen legt. En zij herhalen zijn bezwering: “Ga weg! Ga weg! Ga weg van deze persoon in de naam van Jezus!“

De korte, flamboyante preek gaat niet over hel en verdoemenis, maar steekt gelovigen een hart onder de riem. Tussendoor geen zware orgeltonen, maar lichte pianoklanken en aan het einde van elk gebed roept de prediker op te applaudisseren voor Jezus.

Na afloop, tijdens het napraten buiten met de vier andere Motel Mozaïque-deelnemers, vraagt een vrouw hoe de dienst was. Ze getuigt: “Ik had al veertien jaar migraine en de dokter constateerde een vleesboom. Nadat ik hier zeven maanden kwam, werd ik door hem genezen verklaard.“ De volgende dag, paaszaterdag, zal er een dienst zijn in het kader van de liefde. Dan kunnen gelovigen een liefdescocktail drinken.

Op dezelfde Mauritsweg is de Pauluskerk, noodonderkomen voor daklozen. Daar is de tweede gidstoer, op zaterdag. De kerkzaal is groot en leeg, op enkele veldbedden na (van Motel Mozaïquers die er overnachten). Alle andere, kleinere ruimten worden volledig benut, zoals de dagopvang, uitkijkend op de Mauritsweg, waar daklozen in groepjes of alleen koffie, thee of soep uit plastic bekertjes zitten te drinken. In een klein zaaltje kunnen 65 daklozen zonder nachtopvang op polystyreen matjes slapen en in een benauwd keukentje worden maaltijden voor veertig mensen bereid. Drie vluchtelingengezinnen hebben op tweehoog elk een kamer. In de kelder is de “soos' met eetzaal naast de gedoogruimte, waar (volgens strakke richtlijnen) drugs gebruikt mogen worden. De kamer is stampvol. Hij ziet blauw van de rook als de rondleidende medewerker vanwege de privacy slechts even de deur opent. Maar dit is niet alles. De Pauluskerk is een klein “Koninkrijk Gods' voor daklozen. Het huurt dertig panden om zo'n 350 ingeschreven daklozen onder te brengen, heeft bovendien twee creatieve werkplaatsen en biedt onderdak aan honderd vluchtelingen.

In contrast hiermee voert de esthetisch verantwoorde Gispen-fietstour op zondag langs stadhuis, Beurs, Postkantoor en Huis Sonneveld. Overal liet Gispen sporen na, zoals vroege ontwerpen in de kleine Waalse Kerk bij de Witte de Withstraat. Er hangen smeedijzeren kroonluchters met melkglazen kelken, kleinere lampen in de zijbeuken en strakkere in een klein zaaltje. In een prachtig gecultiveerde stijlkamer met groene lambrisering, oude, ingelijste prenten en foto's, staat in een schouw een elektrisch verwarmingstoestel. Het is gemaakt van smeedijzer, heeft keramische verhittingselementen en is eveneens ontworpen door Gispen.

Na deze esthetische verstilling vindt de heavy metal stoelendans plaats in voormalig kraakpand Het Poortgebouw. Bij deze eigentijdse versie van het aloude gezelschapsspel werpen zeventien deelnemers zich wild dansend, uitgelaten in de strijd op rauwe, snoeiharde tonen. Als de band stopt met spelen, storten de Mozaïquers zich op de stoelen. Prijs voor de winnaar: Een cd van de band: Dead by Dawn.

    • Lex Veldhoen