Vreemd: Google neemt Chinese merknaam aan

Het is nog maar een paar dagen geleden dat Mick Jagger beloofde zich in te zullen houden, opdat de Rolling Stones hun waren op de Chinese markt kunnen slijten. Nu buigt een ander ikoon van jeugdige westerse rebellie voor de machthebbers in Peking.

Google had er al mee ingestemd om de autoriteiten zoekopdrachten op zijn Chinese site te laten filteren - daarmee zijn officiële motto 'wees niet slecht' ondermijnend, evenals zijn officieuze motto: 'informatie wil vrij zijn'. Nu verandert Google de naam van zijn Chinese zoekmachine in Gu Ge, ofwel 'liedje van de vallei' in het Mandarijns.

Het is te begrijpen waarom het bedrijf niet bekend wil staan als 'oude hond' of 'hondje' - zoals veel Chinezen het in het alledaags taalgebruik noemen. Maar het aannemen van een officiële Chinese merknaam is wel vreemd. Google is immers een Amerikaans bedrijf. En het is niet duidelijk welke waarden de merknaam 'lied van de vallei' uitdraagt. Het betekent niets.

Het is waar dat iedere associatie van de naam Google met honden een intikkertje voor de financiële gemeenschap zou kunnen zijn geworden. Maar honden snuffelen tenminste, en dat is een goede eigenschap voor een zoekmachine. Maar misschien is zoeken niet iets waarvan Google een punt wil maken als het over China gaat.

Robert Cyran

Een tipje van de sluier

Investeringsmaatschappijen hebben zich er net als Zwitserse banken altijd op laten voorstaan geen pottenkijkers te dulden. Het is hun visitekaartje als ze bij topfunctionarissen van bedrijven langsgaan. Dan spiegelen zij een bedrijfsovername voor als dé kans voor de directie om grote hoeveelheden geld te verdienen zonder in het openbaar rekenschap te hoeven afleggen.

Daarom duidt het op een verandering van toonzetting als vier van de grootste investeringsmaatschappijen ter wereld bekendmaken dat zij overwegen een lichaam op te zetten dat hun belangen in het openbaar moet vertegenwoordigen. Waarom zou je een winnende formule wijzigen?

Dat heeft allemaal te maken met schaalgrootte en met het feit dat investeringsmaatschappijen tegenwoordig veel groter zijn dan vroeger, en daarom grotere transacties moeten doorvoeren. De investeringsmaatschappijen konden zo lang onder de radar vliegen omdat ze toch niemand lastigvielen. Ze probeerden heel bewust hun best te doen om door beursgenoteerde bedrijven niet als agressor te worden aangemerkt.

Dat is moeilijker geworden nu ze op grotere prooien moeten jagen. Investeringsmaatschappijen maken vaker ongenode avances. De afgelopen maanden hebben we investeringsmaatschappijen in Engeland pogingen tot vijandige overnames zien doen op beursgenoteerde bedrijven, zoals HMV, Associated British Ports en zelfs de nationale televisiezender ITV.

Hierdoor komen de investeringsmaatschappijen niet alleen bij bedrijven in een ander daglicht te staan. Ze trekken ook de aandacht van de overheid, en die is niet altijd even vriendelijk. Neem het 'sprinkhanen'-schandaal van vorig jaar in Duitsland, toen een minister de investeringsmaatschappijen aanviel wegens het gewetenloos vernietigen van bedrijven en werkgelegenheid. Dat schandaal leidde niet tot het vertrek van de investeringsmaatschappijen uit Duitsland, maar drong de sector wel in het defensief. Het vermijden van dit soort conflicten zal ongetwijfeld één van de doelstellingen van het nieuwe lichaam zijn, ervan uitgaande dat het inderdaad wordt opgericht. Het zal ook te maken krijgen met andere eisen van transparantie waarmee investeringsmaatschappijen zich momenteel geconfronteerd zien, van oproepen voor meer details over winsten en rendementen tot vragen over investeringen. Het lichaam zal ook de uitdaging moeten aangaan van de hedge funds, die steeds meer terreinwinst boeken in deze sector. De investeringsmaatschappijen kunnen ervoor kiezen deze dreiging tegemoet te treden door om meer regulering te vragen.

Jonathan Ford en Taron Wade

Hedge funds willen onderste uit de kan

Het wordt bijna gewoon voor hedge funds om Duitse overnames in de weg te staan. Ditmaal gaat het om de overname voor 16,3 miljard euro door Bayer van Schering. Door posities in Schering in te nemen, willen zij de transactie 'gijzelen' in de hoop op meer geld. Maar anders dan in voorgaande gevallen lijkt er weinig te halen.

De vork steekt als volgt in de steel: als een koper minder dan 95 procent van de aandelen controleert, moet hij een overeenkomst sluiten met de minderheidsaandeelhouders om het bedrijf naar Duits recht de facto te kunnen controleren. Als onderdeel daarvan komt een door het gerechtshof benoemde accountant met een onafhankelijke waardering die aan de minderheidsaandeelhouders moet worden voorgelegd.

Dus als de hedge funds erin slagen meer dan 5 procent van Schering in handen te krijgen, kunnen ze een tweede waardering afdwingen. Het gevolg is dikwijls een premie voor de vasthoudende aandeelhouders. Gemiddeld is die premie in het verleden op zo'n 30 procent uitgekomen, soms zelfs nog hoger. De mindeheidsaandeelhouders van chemieconcern Celanese hielden voet bij stuk en werden uiteindelijk door de nieuwe eigenaar Blackstone uitgekocht tegen een premie van 57

procent. Maar er zijn goede redenen om te verwachten dat het de aandeelhouders van Schering niet zo goed zal vergaan. Celanese is een zeer conjunctuurgevoelig bedrijf dat werd opgekocht door een investeringsmaatschappij. Tegen de tijd dat de minderheden hun zaak aan de rechter hadden voorgelegd, had de bedrijfstak een belangrijke impuls gekregen.

Robert Cyran

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Robert Cyran Jonathan Ford Taron Wade