Twentse regiosoap 'Van Jonge Leu' blijkt toeristentrekker

Anneke Bots merkt in het dorpscafé in het Twentse Beuningen hoe sterk de regio-tv-serie 'Van Jonge Leu en Oale Groond' met Herman Finkers, leeft. Onder jongeren en toeristen.

SOAPFAMILIE: Herman Finkers (midden) als loonwerker Gerrit Olde Weernink, in de regiosoap "Van Jonge Leu en Oale Groond'.

Vaste prik. Zondag einde van de middag verzamelt een groot deel van de jeugd uit Beuningen en omgeving zich in café 't Sterrebos. Zo'n veertig jongeren tussen de 17 en 25 komen samen voor een nieuwe aflevering van Van Jonge Leu en Oale Groond, de Twentse streekserie die in en om het dorp is opgenomen. Groepjes jongens en meiden zitten strikt gescheiden. De mannen hangen rond bij de darts, aan de bar of zitten aan de tafeltjes te kaarten, ieder met een beugelfles bier voor zich. Hun vriendinnen - allemaal aan de cola - spelen een potje duizendkaarten, een soort rummicup, aan de stamtafel. Zodra om tien voor half zeven de begintune van Van Jonge Leu door de kroeg schalt, draaien alle hoofden zich naar het grote scherm. Spelletjes en gesprekken worden direct stilgelegd. Een half uur lang is alle aandacht voor de serie.

De Twentse regiosoap is een succes. Of om met de woorden van Herman Finkers te spreken 'er rust een zegen op'. De eerste aflevering op RTV Oost trok een kleine 300.000 kijkers en dat aantal is alleen maar gestegen. Geen slechte score als je bedenkt dat heel Overijssel niet veel meer dan een miljoen inwoners telt. De serie loopt momenteel ook op vier andere regionale zenders en vanaf september gaat de streeksoap landelijk bij de KRO. Deels ondertiteld, dat wel, want wie niet geboren en getogen is in deze regio zal er weinig van verstaan. De hele cast, zowel het jong talent als de acteurs die hun sporen hebben verdiend in het amateurtoneel, spreekt Twents.

Het verhaal draait om de familie Wildspieker. In aflevering één komt het hele gezin samen op de begrafenis van pa. Dochter Fenna, journalist in Zwolle, ambitieuze zoon Alwie getrouwd met koopzieke Patricia, en de sportieve Monkie, de jongste van het stel. Al snel blijkt dat moeder Minnie de boerderij niet alleen kan onderhouden. Fenna, die in scheiding ligt, besluit bij haar moeder in te trekken. Ze gaat terug naar haar geboortedorp Dinkelo waar ook de rest van de familie nog woont.

Herman Finkers heeft de rol van loonwerker Gerrit Olde Weernink voor zijn rekening genomen en is daarnaast taalcoach en creatief adviseur. 'Herman is de grote promotor geweest', vertelt Henny Everts directeur van RTV Oost. 'Hij was vanaf het begin bij het project betrokken, hij was ook degene die op het idee kwam Johan Nijenhuis (regisseur van onder meer Costa en Volle Maan), ook een Tukker, te vragen als producent.'

dorpscafé

Dat Beuningen het centrum is van de serie, daar kan geen misverstand over bestaan. Bij het binnenrijden van het dorp hangen twee naambordjes onder elkaar, het bordje met Beuningen en daaronder nog een blauw bord met witte letters met de soapnaam van het dorp, Dinkelo. Remco Schothuis, uitbater van de Beuningse dorpskroeg 't Sterrebos ziet het succes van de streekserie met genoegen aan. Opnames zijn er bij hem niet geweest, daarvoor werd het café 'te netjes' bevonden. Wel is Schothuis betrokken geweest bij de productie, vertelt hij met enige trots. Zo heeft hij voor wat restaurant-inboedel gezorgd, zoals tafelkleden, servies en bestek. Ook bemiddelde hij bij het gebruik van de plaatselijke klootschietbaan en zorgde voor publiek. Een paar telefoontjes en het was geregeld. Laat dat maar aan Schothuis over, met het dorpscafé als vaste stek van het rijke verenigingsleven trommelt hij zo een tribune vol bij elkaar.

Allemaal vrijwillig, omdat hij het leuk vindt. Maar nu kan ook hij een graantje meepikken van het succes van de serie. Niet alleen heeft hij de menukaart in het Twents opgesteld en de gerechten - met een knipoog naar de serie - de naam gegeven van de belangrijke personen uit de soap, Schothuis heeft zelfs een Van Jonge Leu menu samengesteld. Het kan niet missen, op een groot spandoek aan de pui staat het speciale menu aangekondigd. En aan de bar zijn routes verkrijgbaar die leiden langs belangrijke opnamelocaties. Een autoroute van zestig kilometer en twee wandelroutes, van zeven en twintig kilometer. Voor van de zomer heeft Schothuis een fietstocht op stapel staan. Dan zijn er nog bustochten die hij zelf gidst, tot nu toe een groot succes bij verzorgingstehuizen. En Schothuis heeft op 7 mei zelfs een heuse meet & greet georganiseerd, een wandeling langs de belangrijkste plekken van de serie met de spelers en de makers van de serie.

'Een schot in open doel', noemt Schothuis zijn initiatieven. 'Steeds vaker liepen mensen het café binnen om te vragen waar ze de filmlocaties konden vinden.' De routes lopen als een trein. Vandaag, op een zonnige, maar ijskoude zondagmiddag zijn er al zo'n vijfentwintig stuks over de toonbank gegaan, schat hij.

langs finkers rijden

Johan Nijenhuis had in eerste instantie boerderijen langs de IJssel op het oog als opnamelocatie, maar Herman nam Johan mee naar zijn eigen dorp, vertelt Schothuis met Twentse tongval. Naast de verbouwde hoeve van Finkers zelf, staat een boerderij die op de sloopnominatie stond - het werd het huis van moeder Wildspieker, een van de belangrijkste filmlocaties. Ook op andere plekken in en rond Beuningen werd gefilmd. Bij het Mariakapelletje bijvoorbeeld, inmiddels een echt bedevaartsoord geworden. En langs de Dinkel, een idyllisch riviertje waar opnames zijn gemaakt van de jongeren die ratten vangen.

Bijna iedereen die zich op deze frisse dag buiten heeft gewaagd, loopt in de voetsporen van de opnames. Of het nou het jonge stel is met de zes maanden oude baby en hond, een gezin met twee puberkinderen plus aanhang of het oudere echtpaar. Ook sommige auto's rijden verdacht langzaam langs het huis van Herman Finkers en de boerderij van moeder Wildspieker.

De meeste locaties zijn alleen van buiten te bezichtigen, café 't Peuleke vormt een uitzondering. Het interieur - Perzische tapijtjes op de tafels en bruine bar - oogt in het echt groter dan op televisie. Aan de bar zitten vier rasechte Twentenaren. Twee aan de ene hoek, twee aan de andere. Ze kennen elkaar, blijkt, en ook al spreken ze in zwaar dialect, uit een paar woorden is nog net op te maken dat het gesprek over Van Jonge Leu gaat. Ja, ook zij hebben een kopietje van de route op zak. En ja, ze zijn wel vaker in 't Peuleke geweest, ze kennen deze buurt maar al te goed. De meeste locaties op tv herkenden ze direct, maar aan de hand van de routebeschrijving wilden ze kijken of ze het goed gezien hadden.

loverboy

De herkenbaarheid, dat is volgens Henny Everts van RTV Oost het geheim van het succes. 'Alles is op locatie gefilmd. En de taal natuurlijk, Tukkers zijn trots zijn op hun taal. Er is een herwaardering ontstaan voor Twentse woorden en begrippen. Mensen ontdekken dat hun taal mooi is, dat ze er beter hun gevoelens en emoties mee kunnen uitdrukken.'

Timmerman Robert (23) een van de bezoekers van 't Sterrebos beaamt dat. 'Het is leuk een serie te zien in je eigen dialect.' Hij kan het wel hoor, ABN. Het gaat hem zelfs heel goed af. 'Maar eigenlijk spreek ik bijna altijd Twents.' En de onderwerpen, lijkt het leven in de soap op dat van de bewoners van Beuningen? De verhaallijn over MKZ (mond en klauwzeer) die nu speelt wel ja, vinden de jongens in 't Sterrebos.

Maar sommige onderwerpen zijn te ver gezocht, zoals het verhaal over een loverboy. 'Je had ze hier moeten zien tijdens een seksscène,' herinnert kroegbaas Schothuis zich. 'Veertig man zat hier met de mond wijd open.' Het werd het gesprek van de dag. Vooral oudere mensen waren geschokt, 'ik kiek da nie meer noar', was de teneur. De jongeren wel, die kijken nog steeds met overgave, maar 'die neukerij' dat hoeft niet zo. 'Zoals met een loverboy en zo. Dat gebeurt hier niet. Daar zijn wij veel te nuchter voor.' Meer informatie over de routes langs de filmlocaties van Van Jonge Leu en Oale Groond: www.sterrebos.nl