De lezer schrijft over onjuiste kop en gebrek aan wederhoor

1

Geboeid door de kop boven het artikel op de voorpagina over de sfeer bij de marine ('Sfeer marine is grimmig en verziekt', 8 april 2006) las ik met interesse het betreffende artikel. Geen van de daar geciteerde deskundigen gebruikte echter de in de kop aangegeven termen. Een verkeerde kop dus.

Dan maar door naar pagina 41. In dat artikel betogen de marinedeskundigen (onder een passende kop) hoe de marine nog steeds worstelt met de nieuwe maritieme situatie na de ineenstorting van het Sovjet-blok. Maar dat verhaal volgt pas, nadat twee ex-marinemilitairen de sfeer bij de marine hebben omschreven met de woorden grimmig en verziekt. Zonder iets te willen afdoen aan hun persoonlijke negatieve ervaringen - dat betekent toch niet dat hier defensiedeskundigen aan het woord zijn?

Wat beoogt een degelijke krant om zo'n kop te plaatsen? Een oud-commandant van het Korps Mariniers gebruikt de zegswijze 'de vis begint bij de kop te stinken'. Wel een leuke in dit verband.

W.P. Boerop,

Oudehorne

2

Ontslaat de keuze voor de vorm 'interview' de redactie van de plicht tot wederhoor? In het Z-bijvoegsel kreeg Charles Groenhuijsen volop de ruimte om nog maar eens aan te schoppen tegen zijn ex-baas Hans Laroes, wiens naam zes keer werd genoemd.Ik vind het conflict te onbelangrijk en weet er te weinig vanaf om zelf partij te (willen) kiezen, maar het had me netjes en vollediger geleken als Laroes op z'n minst de kans had gekregen op enkele punten uit het interview te reageren.Of is dat gebeurd en wilde hij niet?

Frank van den Elsen

Dordrecht

De krant antwoordt

1

Het was beter geweest als in het artikel op de voorpagina de termen 'grimmig en verziekt', net als in het bijlage-artikel, ook precies waren toegeschreven aan de met name genoemde bronnen. Nu moest de lezer zoeken en dat hoort niet. Als je jaren bij de marine op de werkvloer hebt gediend, ben je wat mij betreft 'deskundig'. Je bent dan formeel weliswaar geen 'defensiedeskundige', maar je hebt zoveel persoonlijke ervaring en inzicht dat wat je zegt relevant is. De kop leunde niet alleen op beide ex-marinemensen maar ook op bronnen met meer formele deskundigheid. Aan hen werd 'afkalvende moraal' toegeschreven, evenals 'goed misgegaan'. Dat wordt verder uitgewerkt en in perspectief geplaatst in het artikel in de bijlage. Ik vind dat de voorpagina-kop wel in grote lijnen voldoende wordt gedragen door de strekking van beide stukken. Maar om die conclusie te delen, moet de lezer wel beide stukken helemaal willen lezen. Daarom schoot het voorpaginabericht toch tekort.

2

Een interview verplicht niet tot wederhoor. 'Een vraaggesprek is een artikel dat de bedoeling heeft de opvattingen en/of het karakter van (doorgaans) één persoon te belichten', aldus het Stijlboek. Van de verslaggever wordt wel een evenwichtige benadering verwacht. Hij of zij moet tegengas geven, kritisch zijn, en de andere kant van de kwestie in de vraagstelling belichten.

Anderzijds is wederhoor ook weer niet verboden. De interviewer kan er best voor kiezen om in een apart kader de tegenpartij aan het woord te laten. De redacteur vroeg inderdaad aan de leiding van het Journaal apart om commentaar, precies om de reden die delezer aankaart. Maar uiteindelijk oordeelde de redactie van het Zaterdags Bijvoegsel dat die reactie nogal algemeen was gesteld en weinig toevoegde.

Had de krant daarin gelijk? Oordeel zelf. De hoofdredactie van het NOS-journaal liet het volgende weten: 'De NOS en Charles hadden een akkoord over zijn komst naar Nederland en het presenteren van het Journaal. 'We komen', liet Charles destijds ondubbelzinnig weten. Charles is daar, hoe jammer dat ook is, eenzijdig op teruggekomen, wetend dat Washington in de ogen van de NOS een onlogische vestigingsplaats is voor iemand die zo'n belangrijke en mooie baan in Nederland vervult. Daarnaast heeft hij zich opgesteld op een onhanteerbare wijze, die niets met e-mailverkeer te maken heeft. Het is niet voor niets dat de voltallige hoofdredactie en directie niet meer met hem verder wilden, daarin gesteund door alle chefs en de vertegenwoordigers van de redactie. Het is jammer dat zijn talenten en capaciteiten zo onnodig door hem verspild zijn. De NOS had veel geduld, maar het elastiek is geknapt.'

nieuwe brieven:

lezerschrijft@nrc.nl

    • Folkert Jensma