Charles Groenhuijsen

In het interview van Merel Thie over Charles Groenhuijsen (NRC 8 april 2006) zegt deze dat hij pas in de zomer van 2007 fulltime in Nederland wilde gaan wonen: ”Zodat zijn vrouw een studie in de VS kon afronden. Zijn kinderen hun schooljaar. En het was een fiscaal voordelige kwestie. Als je tien jaar in het buitenland volmaakt, val je onder een fiscaal voordelige regeling.”

Helaas verzuimde Merel Thie om de lezer nader over die regeling te informeren. Ik heb daarom zelf maar aan een fiscalist gevraagd om uit te leggen wat hiermee werd bedoeld. En wat blijkt: aan in het buitenland aangeworven werknemers kan 30% van het bruto salaris belastingvrij worden betaald, mits deze `extraterritoriale werknemers` beschikken over specifieke deskundigheid. Dat is een in deze vorm sinds 2001 bestaande regeling, bedoeld voor in Nederland werkende expatriates van multinationals. Maar omdat `fiscale discriminatie` niet meer mag, zouden daarvoor tegenwoordig ook Nederlanders in aanmerking `kunnen` komen. Als ze maar 10 jaar weg zijn geweest. Wat dan bij Charles Groenhuijsen kennelijk niet het geval was, wanneer hij begin 2006 in zijn `nieuwe` loopbaan bij het Achtuur Journaal zou zijn begonnen. Zodat een `constructie` moest worden bedacht. Aan welke fiscale kunstenmakerij de hoofdredacteur van het NOS-journaal blijkbaar niet heeft willen meewerken.

En terecht, zo dunkt me. Want hoe zouden we in hemelsnaam ook nog maar één woord kunnen geloven van een `journaal-anchorman` met zo`n belastingmoraal.