Bevolking door nieuwe zorgstelsel flink opgelicht

Geregeld verneem ik uitspraken in de media of de politiek over het nieuwe zorgstelsel, die enige nuancering verdienen. Ook in het hoofdredactioneel commentaar `Zalm piekt vroeg` (NRC Handelsblad, 5 april) wordt, na de constatering dat 20 procent van de huishoudens er door het nieuwe zorgstelsel op achteruit zal gaan, beweerd: ”Nu is dit koopkrachtverlies, van maximaal1 procent, niet erg groot”. Ik ken echter minstens één geval, waar het koopkrachtverlies tussen de 3 en 3,5 procent zal bedragen. En ik vrees dat het er meer zullen zijn. Bij zowel gepensioneerden met een klein aanvullend pensioen als `expats` zou het wel eens rond de 5 procent (of meer) kunnen bedragen. Op Radio 1 beweerde Tweede-Kamerlid Verburgt (CDA) enkele maanden geleden glashard dat negatieve inkomensverschillen door de werkgevers gecompenseerd zouden worden. Hetzij, omdat zij niet gerechtigd zouden zijn de vroegere tegemoetkoming ziektekosten in te houden (gold dat ook niet voor een groot aantal ambtenaren?), hetzij door latere correcties in de CAO-onderhandelingen. Dat laatste zal echter altijd uit de lengte of de breedte moeten komen: dus ten koste van andere loonposten. En voor het eerste ken ik ten minste één werkgever die het afschaffen van de tegemoetkoming ziektekosten niet zal compenseren, omdat deze als premie rechtstreeks aan de staat dient te worden overgemaakt. Bovendien hebben werkgevers in de marktsector, in een competitieve omgeving, niet de vrijheid de loonkosten autonoom te kunnen laten stijgen.

Nu heb ik inderdaad een alleszins redelijk inkomen en zal ik deze aanslag op mijn besteedbaar inkomen wel overleven. Maar waarom worden er zulke feitelijke onjuistheden gedebiteerd? Aantoonbaar foutief. Alsof het allemaal wel meevalt? Ik vrees toch dat een groot deel van de Nederlandse bevolking door het nieuwe zorgstelsel behoorlijk wordt opgelicht!