Hasnae

Haar moeder en de buurvrouw jammerden zachtjes in de keuken. Haar vader, op de lange bank, loerde naar de televisie, zapte en zuchtte steeds. Aan tafel zat haar zusje met haar tong uit haar mond een groot vraagteken op een brief aan de koningin te kleuren.

Hasnae liep naar de gang en trok haar jas aan. “Ik ga“, riep ze. “Naar Noor, nog even werken voor school Doei.“

Buiten was het nu echt wel lente. Het grasperkje in het midden van de weg stond vol narcissen en alle vogels waren teruggekeerd van hun verblijf in het buitenland. De zon scheen soms. Hoe warm zouden Zohra en Amel het nu hebben?

Hasnae schudde haar hoofd. Haar nichtjes waren weg. Sinds een week woonden ze niet meer in Nederland. Nu kon Amel, die het zo goed deed op school, nooit meer zeggen dat Hasnae haar kamer op moest ruimen. En Zohra, die heel stil was, zou geen zoete broodjes meer bakken. “Ik mis mijn nichten“, mompelde Hasnae. “Ik mis ze erg - heel erg - heel, héél erg.“ Ze hupste erbij van tegel naar tegel.

Op de deur van Noors huis hing aan twee plakbandjes een papier te wapperen. “Bingo!' stond er in gekleurde potloodletters op. Hasnae belde aan, maar nog voor ze haar vinger van de bel had gehaald, zwaaide de deur al open. Noors blondste broertje stond op de drempel. “Kom erin!“ riep hij veel te hard. “We wachten allemaal op je.“

Aan de grote tafel in de kamer zaten Noors familieleden, haar oma, haar opa met zijn grote oren, de vader en de moeder, de broers en een vriendje van de broers. Hier keek iedereen blij. “Wat leuk dat je ook komt meedoen“, zei de moeder. “Wil je thee? En Jan Hagel?“ Jan Hagel was Hasnae's lievelingskoekje.

Aan een klein tafeltje dat midden in de kamer stond, zat Noor. “Kom eerst maar nummers oplezen, Has“, riep ze. “Spelen wij straks mee. Kijk, hier liggen de prijzen.“ Op de grond lag een rij spullen uitgestald op een laken: een Harry Potter-poster, een nootmuskaatraspje, een roze beertje, een blauw konijntje, een schrift met een glitterpony erop, een paar handschoenen, wat Winx-stickers. Hasnae en Noor hadden dat alles in de afgelopen tijd zelf bij elkaar gespaard, of eigenlijk Noor: Hasnae had bijna elke avond afscheid moeten nemen van haar nichten.

Ze speelden de hele middag bingo. Oma won de Potterposter. Opa de handschoenen. Noors broer Bart had de nootmuskaatrasp, de andere, Jasper, het beertje. Hasnae was blij toen zij de Winx-stickers won. “Bingo!“ Hoeveel zou het kosten om ze met een vliegtuig op te sturen? Dat was vast duur.

Volgende week in Groep Zes: Noor.

    • Judith Eiselin