Dansen met een werktuig

Het is een driewieler. Tussen de skelters en plastic traptrekkers in de provinciale speelgoedwinkel valt de Triggy niet meteen op. Rood frame, gele velgen, zwarte luchtbandjes. Maar in zijn bescheidenheid is het iets bijzonders. Er zit een achteruit op.

De Triggy.

Er is Delfts denken in terug te vinden. Als op de faculteit industriële vormgeving van de TU Delft iets nieuws voor kinderen wordt verzonnen is niet eerst het ding belangrijk, maar de gebruiker. Klinkt vanzelfsprekend, maar is ongewoon.

Berg Toys in Wekerom maakt skelters en andere voertuigen voor kinderen. Ingenieur Bas Roelofs is er development manager. Hij komt van Delft. Kun je zien. Aan de Triggy. Vooral als je het fietsje zo uit de doos in elkaar zet. Dan valt je op hoe doordacht het ontwerp is en hoe zorgvuldig gebouwd. Voor de eeuwigheid. Een drie generaties vehikel, sterk genoeg voor het wildste kind en ook een mens van 100 kilo zakt er niet door.

Hij fietst als een trein. Vooruit. Alle fietsjes gaan vooruit. Maar zelden kan er eentje achteruit fietsen. De Triggy wel. Niet zoals de allersimpelst aangedreven fietsen zonder rem en zonder vrijloopnaaf maar waarvan de trappers altijd bewegen als het ding niet stilstaat. Dat zijn voertuigjes van niks, besef je, als je eenmaal ziet wat de Triggy doet. Hij rijdt, de bestuurder remt en op het moment dat de driewieler stilstaat kan de bestuurder achteruit trappen in dezelfde beweging als waarmee hij remde.

De remnaaf die meteen doorschakelt naar terugtrappen bestaat een paar jaar. Een Duits patent, vast niet voor speelgoed bedacht, maar een uitkomst voor bijvoorbeeld bakfietsers. Ik mocht een paar jaar geleden een rode designbakfiets voor postbodes beproeven. Half elektrisch, half trapkracht. Een onding. Als je jezelf klemreed in een doodlopende steeg moest je trekken en sjorren om de bakfiets te bevrijden. Hij was niet te tillen en achteruit fietsen kon hij niet. De gecombineerde rem-terugtrapnaaf zou een uitkomst zijn geweest.

Berg Toys zette een dure uitvoering van de naaf eerder al in trapskelters maar ontwikkelde samen met de uitvinder een simpele, goedkopere versie voor kinderfietsjes.

De automatische van voor- naar achteruitschakeling maakt ingewikkeld en behendig manoeuvreren mogelijk. Fietsen wordt dansen. Dat wou de ontwerper ook. Het moest een ding worden waar je meer mee kunt dan alleen die ene kant op. Terug is net zo belangrijk en omdat dat zo makkelijk gaat is het driewielertje geschikt voor ombouw tot werktuig. Een echte shovel. Op de stuurkolom en onder de vooras zitten gaten met inwendige schroefdraad. Er kan een forse bewegende schepbak van kunststof aan bevestigd worden waarmee je kind zich verdienstelijk maakt als sneeuwruimer, mestrijder, zandschepper en herfstbladerenraper. De bak wordt bediend met twee hendels. De bestuurder kan tijdens het werk op zijn zadeltje blijven zitten. De ene hendel laat de bak kantelen, met de ander gaan de armen van de bak omhoog of naar beneden.

Het hefboommechanisme is goed uitgewerkt, het kind is serieus genomen, het ding doet het. De driewieler kost 160 euro, de schepbak met mechanisme, pas volgende maand te koop, 40 euro (www.bergtoys.nl). Een vorkheftrucversie kan dat ook? Misschien, zegt Berg Toys, maar dan volgend jaar.