Waarom moet ik blij zijn met Prodi?

De weblogs zijn positief over de nipte overwinning van Prodi op Berlusconi.

Opvallend, want de aanstaande premier is een onverstaanbaar mompelende professor die in Brussel weinig slagvaardig bleek.

Silvio Berlusconi Bron: museosatira Museosatira

Als ik straks in de zomer met m'n vouwwagentje, vrouw en kinderen Prodi-land binnenrijd, ben ik blij, maar niet blijer dan andere jaren. Ik weet dat ik opnieuw één van de twee failed states van West-Europa betreed - België is de andere. In beide landen moeten Noord en Zuid weinig van elkaar hebben, zitten politieke en rechterlijke macht elkaar schaamteloos in de weg, en houden politiek en media elkaar in een onfrisse omstrengeling.

Ik begrijp daarom maar weinig van de - voorzichtige - blijheid in blogs over de nipte zege van Romano Prodi, een onverstaanbaar mompelende professor en als Europees Commissaris weinig slagvaardig. 'Eindelijk is de door het buitenland zo gewenste politieke verandering bewerkstelligd', juicht een Duitse Erasmus-student vanuit Rome in Notizie dall'Italia. Het Amerikaanse Towering Flat vraagt zich hoofdschuddend af hoe de Italianen ooit een regelrechte 'schurk' - gedoeld wordt nu op Berlusconi - hebben kunnen kiezen en vijf jaar lang kunnen verdragen. Het Franse Le Coin du Berger, dat in jubelstemming verkeert na de overwinning van de vakbonden op de rechtse regering De Villepin, herinnert aan de manier waarop Berlusconi het electoraat van Prodi beledigde ('idioten'). En het log van Deutsche Welle zinspeelt op een nieuw pro-Europees begin in Italië.

Wat de weblogs verenigt, is de fixatie op retoriek. Maar Berlusconi heeft echt niet verloren, voorzover hij verloren heeft, omdat hij Prodi-aanhangers idioten noemde en sowieso soms wild om zich heen slaat. Het is gewoon een kwestie van niet waargemaakte verwachtingen. Towering Flat is één van de weinige blogs die eraan herinneren waarom Berlusconi in 2001 werd gekozen: in de hoop dat het zakenfortuin van deze vooraanstaande ondernemer de hele natie deelachtig zou worden. Nee dus, gelet op de magere economische prestaties sindsdien.

Ook van het in de blogs gewenste nieuwe Europese begin in het aanstaande tijdperk-Prodi begrijp ik weinig. Natuurlijk, Berlusconi stond bekend om z'n onvoorspelbare gedrag en scheldpartijen tijdens Europese topconferenties. Tegelijkertijd loodste hij als een van de eerste regeringsleiders het nieuwe Verdrag van Rome - ook wel bekend als de Europese Grondwet - door het Italiaanse parlement. Hoe staat het op dit punt ook alweer met Nederland?

Kees Versteegh bespreekt hier wekelijks weblogs over een actueel onderwerp.

Via www.nrc.nl/opinie kun je de sites bezoeken die in dit artikel zijn besproken.