Roem komt en gaat, behalve voor Elvis en Oprah

Geen vrouw heeft me zo vaak aan het huilen gemaakt, en toch heb ik de 17-urige jubileum-dvd-set van Oprah Winfrey goed bekeken en geanalyseerd. Vanavond viert Oprah op RTL4 haar twintigjarig jubileum, en ik wilde weten wat haar geheim is. Vandaar de dvd's. Je moet wat overhebben voor de wetenschap.

Oprah is mijn held. Ze hoeft haar vinger maar naar haar ooghoek te brengen en ik begin te huilen. Soms hoeft dát niet eens; toen ik haar op disc 3 met Nelson Mandela in die grote gele stoelen zag zitten, voelde ik de tranen al komen. En ze hadden nog niet eens iets gezegd.

Maar het is niet alleen haar talent voor sentiment. Oprah is ook echt grappig. Op disc 2 bezorgt ze weer eens een kansarme zwarte vrouw de verrassing van haar leven, compleet met reis naar New York en nieuwe auto. De vrouw wordt hysterisch en begint uitgebreid de lord te praisen, en Oprah zegt met uitgestreken gezicht: 'She's going into prayer mode.' Dat vind ik leuk.

Er zijn nog meer redenen waarom Oprah succes heeft. Ze was, zoals het sprookje luidt, een arm, misbruikt meisje dat alles tegen zich had tv-ster te worden. Zoals ze het zelf samenvat: 'Ik was te dik, zwart, vrouw en ik had Jheri-krullen' (het ingevette afrohaar dat in de jaren zeventig populair was). Toch maakte ze het, ondanks de krullen en de kilo's, en Ondanks-Alles-verhalen vinden Amerikanen fijn. Ze is slim. Ze is een echt mensch. Ze dwingt haar kijkers boeken te lezen. Het enige slechte dat ze ooit gedaan heeft, is Dr. Phil lanceren.

Wat ik bedacht, tijdens die 17 uur, was dat Oprah nog een geheime troef heeft. Nee, niet haar visagist Roosevelt. Oprahs succes is, denk ik, voor een deel te danken aan het feit dat ze compleet a-seksueel is. Voor de vrouwen die in haar show langskomen, is ze de niet-bedreigende vriendin die je hand vasthoudt. Voor de mannelijke gasten is ze de moeder. Zo presteert ze het aan Brad Pitt te vragen: 'Hoe laat ga jij meestal naar bed?' Over Johnny Depp zegt ze: 'You're really pretty.' Als je erop gaat letten, merk je dat Oprah echt preuts is. Als Richard Gere met haar wil schuifelen, zie je haar doodgaan van schaamte. Tegen Matt Damon: 'Veel mensen zeggen dat je hot bent.' Alsof ze zelf geen libido heeft.

Diezelfde Matt Damon praat met haar over de vergankelijkheid van de roem. 'Roem komt en gaat, behalve voor Elvis en jou', zegt hij. Ik hoop dat dat waar is, en dat Oprah, net als Elvis, iemand is die nooit doodgaat.

Aaf Brandt Corstius

    • Aaf Brandt Corstius