Illegalen wonen in hutten in het bos van Calais

Een van de hutten in 'de jungle' van Calais, een stukje bos aan de rand van de stad. De hutten worden gebruikt door illegalen die Engeland willen bereiken. Ze komen uit Pakistan, Afganistan, Irak, Iran, Soedan, Somalië en Eritrea. Overdag zwerven ze rond in de buurt van de ferry-haven. Het lukt per week hooguit drie van hen de overtocht te maken.

Foto In Beeld Illegalen wonen in hutten in het bos van Calais Een van de hutten in ‘de jungle’ van Calais, een stukje bos aan de rand van de stad. De hutten worden gebruikt door illegalen die Engeland willen bereiken. Ze komen uit Pakistan, Afganistan, Irak, Iran, Soedan, Somalië en Eritrea. Overdag zwerven ze rond in de buurt van de ferry-haven. Het lukt per week hooguit drie van hen de overtocht te maken. Er zijn voor de illegale hutbewoners geen voorzieningen. De (armlastige) gemeente Calais weigert de opvang op zich te nemen. Vrijwilligers voorzien hen van voedsel en kleding. Dagelijks zorgen de stichtingen La belle Etoile en Salam voor een stuk brood, een bakje warm eten en thee. Ook kunnen de illegalen één keer per week douchen bij de Secours Catholique, waar ze ook ingezamelde kleren kunnen krijgen. De organisaties zijn afhankelijk van donaties door particulieren en bedrijven. Alleen Salam ontvangt een bijdrage van de regionale overheid. Frankrijk voert een ontmoedigingsbeleid, door zo nu en dan groepjes illegalen op te pakken. Elke ochtend verschijnt de politie en verjaagt de bewoners uit hun hutten. Zij lopen dan over een ongebruikte spoorlijn naar de stad, waar ze om een uur of elf een kopje thee krijgen bij Salam. Onlangs zijn zo’n honderd hutbewoners gearresteerd. Zij zijn overgeplaatst naar opvangcentra buiten de regio. Velen ontvluchten de opvangcentra en gaan terug naar Calais. Foto Flip Franssen Frankrijk, Calais, 9-4-2006 Reportage over de situatie van de illegalen die naar Engeland willen, maar in Calais zijn gestrand. Vertzorgd door vrijwilligers en opgejaagd door de politie. Foto: Flip Franssen, NVF, 024-3238442 Franssen, Flip

Er zijn voor de illegale hutbewoners geen voorzieningen. De (armlastige) gemeente Calais weigert de opvang op zich te nemen. Vrijwilligers voorzien hen van voedsel en kleding. Dagelijks zorgen de stichtingen La belle Etoile en Salam voor een stuk brood, een bakje warm eten en thee. Ook kunnen de illegalen één keer per week douchen bij de Secours Catholique, waar ze ook ingezamelde kleren kunnen krijgen. De organisaties zijn afhankelijk van donaties door particulieren en bedrijven. Alleen Salam ontvangt een bijdrage van de regionale overheid.

Frankrijk voert een ontmoedigingsbeleid, door zo nu en dan groepjes illegalen op te pakken. Elke ochtend verschijnt de politie en verjaagt de bewoners uit hun hutten. Zij lopen dan over een ongebruikte spoorlijn naar de stad, waar ze om een uur of elf een kopje thee krijgen bij Salam.

Onlangs zijn zo'n honderd hutbewoners gearresteerd. Zij zijn overgeplaatst naar opvangcentra buiten de regio. Velen ontvluchten de opvangcentra en gaan terug naar Calais.