Het geschrokken ei

Nog 3 nachtjes slapen tot Pasen. Nog 14 eieren in mijn koelkast. Hoe lang nog tot het ultieme zachtgekookte ei? Tot nu toe zijn mijn pogingen een 63oC-ei te koken mislukt. Gelukkig wordt ik in mijn queeste bijgestaan door hulpvaardige lezers.

Op advies van één van hen zet ik een ei op met koud water en de kookwekker op 11 minuten. Na zeseneenhalve minuut begint het water te koken. Na de piep laat ik het eitje schrikken en snijd het open. Het eiwit is gestold, niet keihard, maar behoorlijk stevig. Het eigeel is mooi vloeibaar maar mist helaas de stroperigheid die mijn ei in het Brouwerskolkje zo onweerstaanbaar maakte.

Een andere lezer, zij mag een aantal kippen tot haar kennissen rekenen en beschikt dus met regelmaat over zelfgeraapte eieren, heeft nog nooit van een geschrokken ei gehoord. Is er verschil met kalmpjes afgegoten eieren, vraagt Ruwina zich af. Jazeker. Door een gekookt ei met koud stromend water af te spoelen, stop je het garingsproces en is het makkelijker te pellen. Dat laatste is bij kakelverse eitjes sowieso lastiger dan bij oudere eieren.

Ik kan het niet laten ook Wims methode te testen. Stel je voor wat een mooie ontdekking dat zou zijn. Sterrenkoks en andere goden in de moleculaire gastronomie gebruiken industriële warmwaterbaden van 3000 euro. Terwijl Wim en ik perfecte eitjes koken in een koffiezetapparaat. Ik leg drie eieren in de kan, vul de schacht met water en zet het knopje om. Het eerste, ongare ei haal ik er na 5 minuten uit. Als ik na 10 minuten het tweede opensnijd, laait het vuur van mijn hoop even op. Temidden van een opaalkleurige, lobbige room klopt een goddelijk gouden hartje. Maar in plaats van kleverig als honing blijkt de dooier niet meer dan een dunne, ongare vla. Het 13-minuten ei is weer té gaar. Ik meet de temperatuur van het water in de kan: 85.1oC. Dit schiet niet op.

Morgen is het paasontbijt op school. Ik heb nog 10 eieren in mijn koelkast. Weet je wat, ik ga iets doen wat niet kan mislukken: eieren verven. Niet met echte verf, want ik weet hoe dat gaat bij zo'n ontbijt. Pellende peuterknuistjes, morsende bekers diksap, vallende eieren. Voor je het weet zit die knalblauwe en vuurrode verf aan alle vingertjes, die vervolgens in alle mondjes worden gestoken. Dus houd ik het liever puur natuur.

Leg witte eieren in een pan, voor elke kleur een aparte, en voeg een lepeltje natuurazijn toe (dat versterkt de kleur). Voeg spinaziekookwater toe voor lichtgroene eieren, bietensap voor roze, wortelsap voor zacht-oranje, water met koffiedrap voor lichtbruine en water met uienschillen of geelwortelpoeder voor gouden eieren. Kook de eieren in 15 minuten hard. Laat ze daarna afkoelen in de pan. Voor een mooi marmereffect kun je ze na het koken eerst kneuzen, om ze daarna in het kookwater af te laten koelen.

Hoe wil jij je eitje? Praat mee op www.nrc.nl/kokenetc