Eén creditcardmarkt levert 100 miljard euro op

Banken rekenen volgens Brussel veel te veel voor betalingen met creditcard. Ze krijgen tien weken om met voorstellen te komen daar iets aan te doen.

Artikelen in de uitverkoop kunnen niet betaald worden met creditcards. Het is een door veel winkeliers gebruikte methode om nog iets aan de te koop aangeboden artikelen te verdienen. Een betaling met creditcard kost hun gemiddeld 2,5 procent van de verkoopprijs. Te betalen als transactiekosten aan de bank, die dit bedrag vervolgens weer gedeeltelijk aan de creditcardmaatschappij afdraagt.

In 2005 leverden met kaartbetalingen (bankpassen en creditcards) gemoeide provisies de banken binnen de Europese Unie naar schatting 25 miljard euro op. Goed voor een kwart van de winst uit hun detailhandelsactiviteiten. Maar niet lang meer als het aan de Europese Commissie ligt.

'Het paradijs is voorbij', sprak eurocommissaris Neelie Kroes gisteren strijdlustig op een persconferentie waar zij de bankwereld voor de laatste keer waarschuwde. Of men komt zelf met initiatieven om de volgens de Commissie buitensporig hoge tarieven die gemoeid zijn met het betalingsverkeer via bankpasjes en kredietkaarten, in te dammen. Of Brussel komt met maatregelen. Tot 21 juni hebben de banken de tijd gekregen iets van zich te laten horen.

Leuke dingen voor de burgers, lijkt de laatste tijd het parool van het dagelijks bestuur van de Europese Unie. Enkele weken geleden moesten de mobieletelefoonbedrijven het ook al ontgelden met hun hoge kosten voor internationaal bellen. In de kern gaat het om steeds hetzelfde: de moeilijk te traceren kosten die voor transacties in rekening worden gebracht.

Basis voor de onvrede over de hoge kosten van het betalingsverkeer is een, exclusief bijlagen, 144 pagina's tellend rapport van de Europese Commissie. Hierin is onderzocht hoe de diverse 'plastic' betalingsmogelijkheden in de Europese Unie zijn geregeld. In 2005 vonden binnen de EU in totaal 23 miljard kaartbetalingen plaats. Deze waren goed voor een geldstroom van 1.350 miljard euro.

Het ging de Europese Commissie in het onderzoek niet alleen om de tarieven die in rekening worden gebracht, maar ook over de mate waarin buitenstaanders worden toegelaten. Oftewel: of er voldoende concurrentie is. Want hoewel de 'wereldwijde' creditcards anders doen vermoeden, gaat er achter de kaarten een wereld van afgeschermde markten schuil. Van de veelbezongen gemeenschappelijke markt is volgens de Commissie in deze sector nog geen sprake. Het gaat in feite om 25 verschillende markten van de 25 landen van de Unie. Een échte gemeenschappelijke markt zou de kosten van het plastic betalen al gauw met 50 tot 100 miljard euro kunnen terugdringen, aldus het onderzoeksrapport.

Het uitblijven van een gemeenschappelijke markt voor betalingsverkeer heeft geleid tot totaal verschillende toerekeningen voor strikt genomen dezelfde handelingen. Zo kan de provisie die een winkelier in het ene land moet afdragen zes keer zo hoog zijn als in een ander land. Bij consumenten in de verschillende landen van de Unie doet zich iets soortgelijks voor. Voor dezelfde creditcard moet soms twaalf keer zoveel betaald worden. 'Consumenten zouden beter af zijn als er meer concurrentie was tussen banken. En zeker als deze grensoverschrijdend is', aldus commissaris Kroes gisteren. Namen van landen worden in het rapport overigens niet genoemd. 'We willen geen negatieve voorbeelden geven', zei ze. 'Het gaat ons om een constructief debat.' Kroes hoopt dat de banksector zelf met voorstellen en oplossingen zal komen. 'Dit is een uitnodiging aan hen om één Europese betaalmarkt te creëren', aldus de liberale eurocommissaris.

Visa, een van de grootste creditcardmaatschappijen ter wereld, liet in een reactie weten dat er wel degelijk redenen zijn om in de lidstaten van de EU verschillende tarieven in rekening te brengen. Het heeft met een complex van factoren te maken, aldus de maatschappij.

    • Mark Kranenburg