Economie Groot-Brittannië uit balans

De Verenigde Staten hebben een gigantisch tekort op de handelsbalans, de Italiaanse economie stagneert en Frankrijk kan geen arbeidshervormingen doorvoeren. In vergelijking daarmee lijkt het Verenigd Koninkrijk het misschien best aardig te doen. Maar het Britse werkloosheidspercentage gaat omhoog, het tekort op de handelsbalans stijgt en de industriële sector krimpt. Het land zit ondertussen ook in de mondiale ziekenboeg.

Weliswaar zijn de huidige Britse problemen niets vergeleken met die van weleer. Het werkloosheidspercentage mag dan binnen een jaar zijn gestegen van 4,8 naar 5,1 procent, dat is nog steeds een heel stuk minder dan de pieken van 12 procent in 1984 en 10 procent in 1993. En grotendeels dankzij de bloeiende financiële sector zal de economische groei dit jaar naar schatting 2,2 procent bedragen, aldus onderzoeksbureau Consensus Economics.

Toch vertoont het Britse handelspatroon te veel gelijkenissen met het zeer onevenwichtige van de VS. De goederenexport vanuit het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigt nu een waarde van slechts 75 procent van de import. Dat is beter dan de 50 procent aan de overzijde van de Atlantische Oceaan. Maar het is niettemin zó laag dat de industrie wel in een zeer hoog tempo moet groeien - om de import terug te dringen en de export te verhogen - als we die kloof nog willen dichten. Toch is de productie van de Britse industrie vorig jaar met 1,4 procent teruggelopen, ondanks de krachtige groei van de handelspartners van het land. Dat percentage is driemaal zo hoog als in de drie voorgaande jaren.

De symptomen zijn ernstig genoeg om te veronderstellen dat de regering en de centrale bank voor enige verlichting zouden moeten zorgen. Maar geen van beide verkeert echt in de positie om te helpen. De regering heeft het begrotingstekort in goede tijden zo ver laten stijgen, dat zij het zich nu niet kan veroorloven nog meer te lenen. En zij zou er spijt van kunnen krijgen meer geld aan de consumenten te hebben gegeven, want die zullen waarschijnlijk een te groot gedeelte van hun extra inkomsten aan importen besteden. De centrale bank maakt zich waarschijnlijk te veel zorgen over de met te veel schulden belaste consumenten om de rente te verlagen.

Er mogen dan geen kant-en-klare oplossingen zijn voor de Britse economische problemen, een shocktherapie is altijd mogelijk. Een devaluatie van het pond of een consumentenrecessie zijn wellicht nodig om het land weer in balans te krijgen.

Edward Hadas

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Edward Hadas