Ze verven de hekken

verf_de_hekken.jpgJe weet pas echt dat het lente is als Russen de hekken, schuttingen en paaltjes gaan verven. Dat gebeurt massaal en eendrachtig, alsof god ze in het collectieve onderbewustzijn fluistert: vandaag is het zover! We verven de hekken!

Vroeger kondigde de partij rond deze tijd de soebbotnik af, de grote lenteschoonmaak. Het woord stamt van ’zaterdag’, omdat de Sovjet-Unie zijn burgers dwong de zaterdag voor Lenins verjaardag (22 april) op te offeren aan het kuisen van de stad. De eerst was in 1919 en Lenin was laaiend enthousiast over dit vertoon van proletarische ijver: ‘slechts kwaadaardige aanhangers van de bourgeoisie kunnen de soebbotnik met minachting bejegenen’. Zijn onderdanen waren iets minder blij. Patriotten proberen die traditie nu in ere te herstellen, vooral voor de jeugd. Een zorgelijke retroSovjetreflex?

Ik ben helemaal voor een verplichte soebbotnik, en vermoed ook dat er iets oer-Russisch in schuilt. Het valt namelijk niet mee om opeens zonder sneeuw te zitten. Sneeuw bedekt de vieze, vale Russische realiteit maandenlang onder een witte mantel der liefde. En dan is het opeens lente en komen alle winterzonden boven drijven: de weggegooide bierblikjes, papiertjes, peuken, condooms; de dode bomzji. Boenen, poetsen, vegen en verven is dan gewoon nodig. Liefst met z’n allen en met de knoet achter de hand, want anders maken ze er weer een potje van.

De manier waarop Russen hun hekken verven, keur ik als Nederduitser overigens af:  ze zepen er gewoon blindelings een nieuwe laag overheen. Verf bobbelt en bladdert nergens zo glorieus als in Rusland.

Hier twee argumenten voor de soebbotnik:

graz.jpggraz2.jpg

 

 

    • Coen van Zwol