Prodi zal achterwaarts blijven doormodderen

Romano Prodi mag dan een minder slechte minister-president voor Italië zijn dan Silvio Berlusconi, hij zal moeite hebben het land te geven wat het nodig heeft.

Prodi's centrum-linkse coalitie lijkt de krapst mogelijke overwinning te hebben behaald. Zelfs als die overwinning overeind blijft na een eventuele hertelling, zal die coalitie mogelijk de machtige Senaat niet beheersen. Prodi zal moeten regeren zonder uitgesproken mandaat. Hij zal ook zijn lastige partners achter zich moeten zien te houden. Veel van zijn aanhangers, zoals de communisten, zijn intuïtief gekant tegen bijna alle veranderingen.

Een grote hervormer zou niet op zo'n zwakke electorale basis willen steunen. Maar onduidelijk is hoeveel hervorming Prodi werkelijk wil. Weliswaar belooft zijn manifest een vermindering van de loonkostenbelasting van vijf procent, maar het geeft geen plausibele verklaring voor de manier waarop de regering de wegvallende inkomsten wil compenseren. Een verlaging van het begrotingstekort, zij het geleidelijk, maakt deel uit van de plannen.

Prodi mist wellicht de motivatie om Italië uit zijn langdurige economische malaise te leiden. Hij is een groot deel van zijn politieke loopbaan bezig geweest compromissen te smeden. Na Berlusconi's tweedracht zaaiende stijl kan Prodi's vreedzame en professionele toon welkom zijn. Maar die zal het land waarschijnlijk niet de Thatcher-achtige opknapbeurt geven die het nodig heeft.

De staatsschuld bedraagt 108 procent van het bruto binnenlands product, ver boven de door het Stabiliteitspact van de Europese Unie toegestane limiet van 60 procent. De Italiaanse economie is minstens net zo zwak als de regering spilziek is. De Italiaanse arbeidsbevolking krimpt en is slecht opgeleid. De industrieën van het land zijn lowtech, gemeten naar de normen van de eurozone. En sinds 1999 zijn de kosten van arbeid met 20 procent gestegen, terwijl ze in Duitsland en Frankrijk zijn gedaald.

Prodi zal waarschijnlijk voortgaan op de door Berlusconi ingeslagen weg van achterwaarts doormodderen. In een wereld waarin China, India en het voormalige Sovjetblok snel opkomen, is dat niet goed genoeg. Maar helaas zal er waarschijnlijk geen noemenswaardige druk op Prodi worden uitgeoefend om de koe bij de horens te vatten. De Europese Unie is te zwak om in te grijpen. En de financiële markten zijn betrekkelijk optimistisch. De Italiaanse staatsobligaties leveren slechts 0,3 procentpunt meer rendement op dan de Franse. Italië's spilzucht zal het land uiteindelijk opbreken. Maar de markten geven Prodi wel een heel lang touw om zichzelf aan op te knopen.

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld