Panic! at the disco

Het valt nog maar te bezien dat internet de vijand is van de muziekindustrie. Het optreden van Panic! At The Disco, op 3 mei in het Utrechtse Tivoli, is al uitverkocht terwijl hun debuutalbum nog maar amper uit is. Hoe dat zo? Nou, gewoon: Myspace.com, vandaag de dag dè manier om een jong publiek aan je te binden. “A wet dream for the webzines“, noemt zanger Brendon Urie zijn band dan ook, in het nummer London Beckoned Songs About Money Written By Machines. Nog zo'n fantastische songtitel dan: The Only Difference Between Martyrdom And Suicide Is Press Coverage. Urie zegt meteen maar waar het op staat, en terecht. De groep uit Las Vegas ondersteunt dit soort pijnlijk zelfbewuste observaties met springerige doch strak geconstrueerde, emo-achtige gitaarpop, waarin een scherpe technobeat of een welgemikte pianopartij niet eens misstaat. De boel is niet helemaal vrij van een formule-achtige opzet - de band weet soms iets te goed waar de Myspace-gemeenschap op zit te wachten. Maar de brutale, overrompelende aanstekelijkheid en de pakkende melodieën tillen dit onstuimige debuut ruim boven de middelmaat uit.

Panic! At The Disco: A Fever You Can't Sweat Out (Decaydance, distr. Warner Music)

    • Jacob Haagsma