Ik wist wel dat God en de Hema iets met elkaar te maken hadden

We moeten nog een leusje hebben. De demonstranten staan op een brug, vlakbij de Amsterdamse winkelstraat. Een van de vrouwen probeert wat: 'No more dead bodies for your clothes!' Ik wil me ermee bemoeien; de cadans is niet helemaal lekker. Maar dan is de demonstratie al begonnen.

Begeleid door een drumband marcheren we over de Nieuwendijk. De aanleiding: precies een jaar geleden stortte er een kledingfabriek in Bangladesh in. Vierenzestig doden. Veel goedkope kleding wordt in Bangladesh gemaakt, onder barre omstandigheden. Tijd voor een inspectie. Waar komen de bermudaatjes van komende zomer vandaan?

Met de demonstranten ren ik de WE in. We bekijken de etiketten in de kleren. Nergens staat een land van herkomst op. De WE-manager, in een getailleerd groen overhemd, begint te hyperventileren. We moeten on-mid-del-lijk zijn winkel uit. Als de demonstranten weg zijn, vraag ik hem naar zijn gedachten over consumptie, ethiek en globalisering. Het getailleerde overhemd antwoordt: 'Het is lullig als er vervelende dingen in die fabrieken gebeuren, maar ik ga er niet over nadenken.' Ik word er helemaal antiglobalistisch van.

Na de WE belegeren we de Hema. De Hema? Nee, dat wil ik niet. De Hema vind ik lief. 'Gaat dit over bont?' vraagt de beveiligingsman die ons bij de deur tegenhoudt. Waar haalt hij dat nou weer vandaan? Bontstola's vind ik niet Echt Hema. De toegesnelde bedrijfsleidster weet niet uit welk land Hema-kleding komt. 'Hema koopt het boven in', zegt ze hulpeloos. Ik wist wel dat God en de Hema iets met elkaar te maken hadden.

Bij elke winkel worden we resoluut doorverwezen naar boven, ofwel het hoofdkantoor. Ik voel me verscheurd, als actievoerder. Natuurlijk vind ik het erg dat mensen in instortende fabrieken flutbikini's maken. Maar kunnen we inderdaad niet beter de grote gemene kledingbazen bellen in plaats van deze winkelmeisjes met een megafoon toe schallen?

En dan is er nog die andere kant van mij, die zich enorm moet inhouden in al die winkels. Als we langs H&M marcheren, blijft mijn activistenoog net iets te lang hangen aan een kek wit broekje. Leuk voor de zomer.

Aaf Brandt Corstius

    • Aaf Brandt Corstius