Hockeysters gehavend uit strijd

In de lange aanloop naar het WK in Madrid wonnen de Nederlandse hockeysters gisteren met 2-0 van olym- pisch kampioen Duitsland. Maar ongeschonden kwam de ploeg niet uit de strijd.

Huilend en met een van pijn vertrokken gezicht vertrok de topscorer (23 doelpunten) van de Nederlandse hockeyhoofdklasse van het veld. Kim Lammers hoopte gisteravond haar effectiviteit ook te demonstreren in dienst van het Nederlands elftal. Het was de spits niet gegund. Met een stevige schouderduw werkte de Duitse strafcornerverdedigster Alexandra Kollmar haar tegen de vlakte, toen Lammers vlak voor rust wilde aanleggen voor een uithaal vanaf de rand van de cirkel.

Daar krijste de 24-jarige scherpschutter van Laren het niet veel later uit van de pijn: haar rechtersleutelbeen bleek ontwricht. Aanvoerster Minke Booij beklaagde zich na afloop van het met 2-0 gewonnen oefenduel op Duitsland over de kamikaze-aanslag op haar ploeggenote, aan wie de play-offs om de landstitel volgende maand voorbij zullen gaan. “Het suïcide-uitlopen lijkt terug van weggeweest“, schamperde de verdedigster van Den Bosch. En: “Dit was geen pech, dit was een opzettelijke manier om iemand te blesseren.“

Met een al even zorgelijk gezicht had bondscoach Marc Lammers (geen familie) kort daarvoor de balans opgemaakt. Zijn noodgedwongen piepjonge elftal was voorbeeldig ten strijde getrokken op het terrein van het honderdjarige SCHC, maar had zichzelf met 2-0 te kort gedaan en was opnieuw niet ongeschonden uit de strijd gekomen. Behalve zijn naamgenote moest ook Fatima Moreira de Melo voortijdig naar de kant, nadat de spelverdeelster al vroeg in de wedstrijd haar bovenlip had gescheurd. Een in allerijl opgetrommelde plastisch chirurg bood razendsnel uitkomst.

Minder dan zes maanden voor het hoofddoel van dit kalenderjaar, de strijd om de wereldtitel in Madrid (27 september-7 oktober), worstelt Lammers met een overvolle ziekenboeg. Vooral het middenveld is zwaar getroffen. Minke Smabers is herstellende van een gecompliceerde knieblessure, bij Maartje Scheepstra is onlangs beschadigd kraakbeen verwijderd en ook Jiske Snoeks (gescheurde kruisband) is inmiddels geopereerd. Tegen Duitsland trad de geplaagde coach dan ook aan met aan fantasie-middenveld, al was dat niet of nauwelijks te merken.

Dat was een van de winstpunten van de avond, concludeerde Lammers. “In de breedte zijn we duidelijk sterker geworden.“ Waarmee de oud-international (vijf caps) maar wilde aangeven dat de integratie van de relatief onervaren jongeren tegenwoordig aanmerkelijk soepeler verloopt dan voorheen. Dat zegt veel over de beroepsernst van de hockeysters, die sinds het aantreden van Lammers (januari 2001) gaandeweg aan een steeds strenger trainingsregime zijn onderworpen.

Stuitte die omschakeling naar het door Lammers bepleitte “professionele denken en handelen“ tot voor kort nog op weerstand, inmiddels is “de acceptatie veel groter“, zoals hij vorige week erkende. Mede daarom besloot de 37-jarige Brabander zijn contract met de bond tussentijds met nog eens twee jaar te verlengen, nadat hij eerder nog openlijk had gezinspeeld op een voortijdig vertrek omdat zijn gedreven aanpak niet door iedereen met gejuich werd begroet.

Na een kwalitatief mindere lichting beschikt Lammers bovendien weer over een talentvolle generatie, die vorig najaar als derde eindigde bij het WK voor junioren in Chili. En dat terwijl Nederlands grootste belofte, spits Ellen Hoog van degradatiekandidaat SCHC, wegens droeve familie-omstandigheden ontbrak in Zuid-Amerika. “Met Ellen waren we vermoedelijk hoger geëindigd“, liet Lammers zich onlangs ontvallen.

Ten overstaan van het eigen publiek in het koude Bilthoven onderstreepte Hoog (20) nog maar eens waarom zij door Lammers wordt gekoesterd, en door vele hoofdklasseclubs inmiddels wordt begeerd. Ze speelt op intuïtie, is niet bang een actie te maken en vormt daardoor een constante plaag voor de defensie. Al was ze gisteren geregeld het slachtoffer van haar eigen geldingsdrang. “Ellen wilde zich heel graag bewijzen hier; die bal moest en zou ze hoog in de touwen jagen“, grijnsde Lammers naderhand.

Zover kwam het niet, ondanks een overdaad aan kansen voor de dartele aanvalster, zodat het eveneens gehandicapte Duitsland uiteindelijk nog redelijk eenvoudig op de been bleef. Maar wie het bij vlagen meelijwekkende gezelschap van Teamchef Markus Weise over het kunstgras zag hobbelen, vroeg zich verbijsterd af hoe de ploeg van Lammers zich bijna twee jaar geleden in Athene (finale Olympische Spelen) zo in de luren heeft kunnen laten leggen door diezelfde tegenstander.

Daarmee voorkwam Duitsland dat Lammers zijn eerste “grote prijs' kon bijschrijven op zijn erelijst. Bij het komende WK in Spanje hoopt de coach die witte vlek alsnog weg te werken. Vorig najaar, bij het laatste toernooi om de Champions Trophy, speelde zijn winnende ploeg de “Duitse frustraties' al van zich af door de olympisch titelhouder met maar liefst 8-1 te vernederen.

In Bilthoven weigerde Duitsland opnieuw als kanonnenvoer te fungeren, en dus hanteerde het elftal gisteravond de botte bijl.

    • Mark Hoogstad