Sammy Korir bewijst zijn klasse in Rotterdam

Rotterdam mist het geld van de grote marathonsteden.

Goed weer en snelle tijden zijn daarom van groot belang.

Lopers op de Erasmusbrug tijdens de marathon. Foto Rien Zilvold rotterdam 09-04-2006 marathon op de erasmus brug foto rien zilvold Zilvold, Rien

De glimlach van voldoening weerspiegelde gisteren de opluchting bij Mario Kadiks, directeur van Rotterdam Marathon. Met de Keniaan Sammy Korir als aansprekende winnaar en 2.06,38 als voortreffelijke eindtijd is de kritiek over het tanende niveau van Nederlands grootste marathon weerlegd.

Gevoed door de breuk met het bureau van atletenmanager Jos Hermens als samensteller van het deelnemersveld, de uitsluiting voor het lucratieve circuit van grote stadsmarathons en alle gerede twijfels over de vorm van trekpleister Korir, leek 'Rotterdam' aan status te hebben verloren. Maar niets is minder waar, bewezen gisteren Korir en zijn twee relatief onbekende landgenoten Paul Kiprop Kirui en Charles Kibiwott. Na een harde en vooral spannende race finishte het drietal binnen de 2.07,00, wat uitzonderlijk snel is voor een marathon waarin de lopers aanzienlijk werden gehinderd door de wind.

Kadiks zag het verloop van de 26ste marathon uit als de juistheid van zijn koers. En die is het vervullen van de kweekvijverfunctie. In Rotterdam kunnen atleten hun naam (be)vestigen met een snelle tijd, waarna zij hun verworven faam kunnen verzilveren bij de marathons met de grote budgetten, zoals in Londen, Berlijn, Boston, Chicago of New York.

De directeur had zich maar wat graag bij de onlangs opgerichte unie van die Big Five aangesloten, maar besefte na de resolute afwijzing door het vijftal dat de Rotterdam Marathon internationaal tot een ondergeschikte positie veroordeeld is. Het blijft moeilijk de fine fleur naar Rotterdam te halen zo lang in bijvoorbeeld Londen fors hogere startgelden worden betaald en, zoals over twee weken, alle grote namen in de Britse hoofdstad aan de start staan. In een marathon met zo'n sterke bezetting telt de overwinning, niet de tijd.

Edgar de Veer, atletenmanager bij het bureau van Jos Hermens, begrijpt Kadiks' (gedwongen) keus, maar is benieuwd wat dat op de lange termijn voor de Rotterdam Marathon betekent. 'Het gevaar is die sterke afhankelijkheid van een tijd. Om de naam als snelle marathon in stand te kunnen houden, moeten de weersomstandigheden gunstig zijn. En daarmee blijft 'Rotterdam' kwetsbaar.'

Hoewel De Veer niet blij is met de breuk tussen Kadiks en Hermens, begrijpt hij de diepere oorzaken wel. 'Het is een botsing tussen het gevoel en de zakelijkheid. Waar Hermens vaak op intuïtie een onbekende loper wilde toelaten, verlangde Kadiks altijd een verklaring voor die keuzes. Op den duur werkte dat niet meer. Maar onze waardering voor Kadiks blijft groot; in Rotterdam wordt nu eenmaal een voortreffelijke marathon georganiseerd, waar wij met onze lopers zullen blijven komen.'

Maar die speelden gisteren een ondergeschikte rol. De dienst werd uitgemaakt door Korir. Pas met een ultieme tempoversnelling in de laatste kilometer maakt hij het verschil met Kiprop Kirui en Kibiwott en onderstreepte Korir zijn naam als toploper, die hij in 2003 had gevestigd met de tweede tijd (2.04,56) die ooit is gelopen. Dat hij de laatste twee jaar niet goed heeft gepresteerd, was het gevolg van een knieblessure. Nu die is genezen, bewees Korir zijn klasse.