Tjitske Bouazza

Oscar Kocken (22) wilde zijn leven in balans brengen, maar zit nu met de gebakken peren

Het kan natuurlijk ook gewoon maar een gerucht zijn. Geklets, een smeuïge roddel, achterklap. Niets meer. Het kán. Maar het lijkt me niet. Soms is een verhaal ongeloofwaardig genoeg om waar te zijn. Soms is zo'n moment nu:

Zij, mijn enige en eeuwige liefde, mijn bekoorlijke engel. Zij, de mooiste van alle vrouwen. Zij, de vrouw wier liefde zoeter is dan wijn. Zij, de vrouw wier borsten zijn als druiventrossen (zie Hooglied). Zij - wie anders dan Tjitske Jansen - heeft het aangelegd met mijn enige en eeuwige rivaal, de doortrapte duivel. Met hem, een ongelikte beer in een bontjas. Met hem, de onterecht ongetormenteerd schrijver. Met hem, de veel te oud gestorven Hafid Bouazza.

Ik laat het langzaam - heel langzaam - tot me doorsijpelen:

Tjitske en Hafid. Hafid en Tjitske. Tjitske en Hafid. Hafid en Tjitske. Tjitske en Hafid.

Mijn hooft tolt.

Tjitske en Hafid. Hafid en Tjitske. Tjitske en Hafid. Hafid en Tjitske. Tjitske en Hafid.

Ik hap naar adem.

Tjitske en Hafid. Hafid en Tjitske. Tjitske en Hafid. Hafid en Tjitske. Tjitske en Hafid.

Tjitske Bouazza.

Vanaf het moment dat ik haar voor het eerst hoorde spreken, toen haar gedichten langs haar lippen gleden, zij mijn bundeltje signeerde - voor Oscar van Tjitske. Liefs. - vanaf toen was het mij voor eeuwig helder: zij was het. De moeder voor mijn kinderen. De liefde van mijn leven. Mijn maag draaide twaalfhonderd toeren, ik dacht aan poffertjes, confetti, ik dacht aan haar en nergens niemand niets anders. En ik wist: voortaan was mijn zoektocht naar de Ware een zoektocht naar haar.

Tjitske Bouazza.

Nu ik een grote liefde had, meende ik dat ik ook een vijand nodig had. Een leven moet immers in balans zijn, leek me. En van wie kan je een diepere afkeer hebben dan van iemand die je aan jezelf doet denken? Hafid Bouazza, geboren in Oujda, Marokko. Oscar Kocken, geboren in Eindhoven, Noord-Brabant. Er zijn om mindere redenen oorlogen begonnen.

Tjitske Bouazza.

Ik herinner me hoe Tjitske Jansen mij op een avond aan de bar aantikte: 'Ben jij Oscar?' wilde ze weten. Ik knikte, met stomheid geslagen. Niet om het feit dat ik Oscar was, maar meer bepaald omdat zij dat had onthouden. 'Ik google mezelf wel eens', bekende ze, 'en dan kom ik jou steeds tegen.' Ik gaapte haar aan. Sprakeloos. Ze lachte zoals alleen een Tjitske Jansen kan lachen. 'Vind je mij opwindend?'

Tjitske Bouazza.

Ik herinner me hoe maanden later Hafid Bouazza aan een tafel tegenover me zat. Hoe hij zich vasthield aan zijn met een groen drankje gevulde glas. Hoe kruidendampen om hem heen walmden. Hoe wij langs elkaar heen keken, maar elkaar heus wel zagen. Hoe wij elkaar doeltreffend negeerden op een manier zoals alleen een Oscar Kocken en een Hafid Bouazza elkaar kunnen negeren. Zoals de heimelijk verliefde aan de ene kant en de huidige vriend aan de andere kant. De een uit zelfbescherming, de ander uit trots. Heel de wereld kon het zien, maar ik zag het niet.

Tjitske Bouazza.

Ik overweeg de gedachte dat Hafid helemaal niet zo'n nare man is. Ik overweeg de gedachte dat Tjitske helemaal niet zo'n fijne vrouw is. Ik verwerp de gedachte dat Tjitske helemaal niet zo'n fijne vrouw is. Ik verwerp de gedachte dat Hafid helemaal niet zo'n nare man is.

Tjitske Bouazza.

Het ergst van al is dat ik weet dat het allemaal mijn eigen schuld is. Ik ben het die deze twee tortelduifjes in elkaars armen heeft gedreven. Met mijn stomme kop. Met mijn grote bek. Had ik maar niet keer op keer in het openbaar moeten roepen dat ik zo van Tjitske hield. Had ik maar niet keer op keer in het openbaar moeten roepen hoe ik Hafid verachtte. Had ik nu maar gekozen voor Herman Brusselmans en Connie Palmen, dan zat ik nu niet zo met de gebakken peren.

Tjitske Bouazza.

Het is klaar. Genoeg geweest. Ieder ander zou totaal krankzinnig worden bij de gedachte aan zijn grootste liefde en zijn grootste vijand die elkaar nu voeren met frambozen, champagne schenken bij ontbijt, naast elkaar dromen van naast elkaar dromen, samen dingen doen die verliefde mensen samen willen doen. Ieder ander zou totaal krankzinnig worden, maar ik ook.

Het moest maar eens gaan sneeuwen.