The Knife

Het Zweedse broer-en-zusterduo The Knife maakte recentelijk opgang met hun compositie Heart-beats in de versie van landgenoot José González, bekend uit de stuiterballetjescommercial van Sony Bravia. Zelf maken Olof Dreijer en Karin Dreijer Andersson helemaal niet van die lieve muziek. Hun elektronische klanksculpturen klinken donker, dreigend en surrealistisch, met hier en daar een uitstapje richting dansvloer of melodieuze pop.

Hun derde album Silent Shouts doet soms denken aan het experimentalisme van Björk, met vergelijkbare sirenevocalen van Karin die haar stem graag vervormt door vocoders of andere effectapparatuur. Marble house zou een Björk-nummer kunnen zijn, als Olof er niet een aan A-Ha herinnerend syntipoprefrein (compleet met dik aangezet Abba-Engels) aan had toegevoegd. Op andere momenten is de gothische computermuziek van The Knife bijna Photek-achtig minimaal, met het ritme van elektronische regendruppels in Like a pen of bijna acapella in Silent light.

Heel anders dan de prettige latin-lounge van González maken ze muziek die stuitert van rusteloosheid en creatieve daadkracht, als veelkleurige balletjes waarvan je bij voorbaat niet weet of ze in de struiken tot stilstand gaan komen of met veel glasgerinkel door een ruit zullen knallen.

Jan Vollaard

The Knife: Silent Shout (Rabid/Cooperative Music)