Meer jeugd zoekt hulp wietverslaving

Steeds meer jongeren zoeken hulp om van hun cannabis-verslaving af te komen. Hoewel het aantal tieners dat hasj of wiet gebruikt al jaren stabiel is, stijgt het aantal jongeren tussen de twaalf en de twintig jaar dat hulp zoekt bij de verslavingszorg. Nu zijn er dat ongeveer 1.100, dat is een verdubbeling ten opzichte van 2001.

Dit blijkt uit recent onderzoek van het Landelijk Alcohol en Drugs Informatie Systeem en het Trimbos-instituut (het Landelijk Kennisinstituut voor de Geestelijke Gezondheids- en Verslavingszorg).

In Nederland zijn twee klinieken waar tieners kunnen afkicken. Mistral in Den Haag (onderdeel van de ggz-instelling Parnassia) en verslavingskliniek Het Bauhuus in Groningen hebben samen ruimte voor 35 tieners. 'Dat is dus veel te weinig', zegt Susanne Wegen, psychologe en afdelingshoofd van Mistral. Het Bauhuus wil het aantal plaatsen zo snel mogelijk uitbreiden. De jongeren in deze klinieken zijn vrijwel allemaal verslaafd aan cannabis en vaak ook nog aan alcohol of andere drugs.

Steeds meer jongeren zoeken hulp omdat het gehalte van de werkzame stof thc (tetrahydrocannabinol) de laatste jaren is toegenomen, zegt Wegen. Wiet met een hoog thc-gehalte is volgens haar te vergelijken met harddrugs. 'Gebruikers moeten daarom niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk afkicken. Met zweten, trillen, slecht slapen en spierpijn als verschijnselen. Soms is bij het ontwennen van cannabis medicatie nodig. Het afkicken van cannabis wordt erg onderschat.'

Ook is de bekendheid van de verslavingszorg de laatste jaren toegenomen, zegt Harald Wychgel van het Trimbos-instituut. 'De media besteden veel aandacht aan jongeren en drugs. Op school krijgen jongeren voorlichting. En jeugdzorg, huisartsen en justitie verwijzen sneller iemand door.' Bovendien zijn jongeren sinds begin dit jaar automatisch gratis meeverzekerd met de ouders. 'Met een aanvullende verzekering kunnen ouders nu een groot deel vergoed krijgen', zegt Bram Boer van het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn.

Afkickkliniek: pagina 39