Eigen claim op begrippen waarheid en religie

Waar het artikel van Heleen Pott eindigt (de voortzetting in de huidige tijd van het seculariseren van het metafysische begrip `waarheid`, net zoals het begrip `God` toentertijd) , gaat Nico Ter Linden vrijwel naadloos verder om het begrip Waarheid in religie verder uit te werken (Opinie & Debat, 1 april). Wat mij stoort, maar misschien nog wel het meest verbaast, is zijn gebrek aan inzicht. Inzicht dat wat hij anderen verwijt (de waarheid in pacht hebben, God in een doosje doen), juist zelf doet.

Ter Linden geeft aan een (religieuze) dialoog te wensen waarin een ieder zich kan vinden. Dit vraagt volgens hem nabijheid, want nabijheid geeft verbondenheid. Een ander ridiculiseren werkt daarbij averechts, betoogt hij. Waarom plaatst hij zichzelf dan boven de ander, in zijn geval met name de ander aan de rechterflank van de gereformeerden. Als ”de waarheid niet in te blikken in een formule, een dogma, een belijdenis” is, waarom staat Ter Linden dan wel zelf boven deze `waarheid`? Dit zal toch zeker niet de door hem gewenste open dialoog bevorderen. Er staat een spreuk in de bijbel ”haal eerst de balk uit je eigen oog, en daarna de splinter uit het oog van je naaste”. Zijn betoog van een halve pagina lang is niet anders dan zijn eigen claim op de waarheid. Enige relativering daarvan en reflectie daarop lijkt mij wel op zijn plaats.

    • Petra Visser-Haalboom