Dokkum - Holwerd

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Friesland

Je kunt schelden op het uiterlijk van een bedrijventerrein, maar aangenamer is het om je erover te verbazen. Noorderlangs Dokkum ligt ook zo'n zwammenrand van gegolfd staal, verkleurd beton en gewapend glas. De ondernemers Ferwerda, Geertsma en Dijkstra hebben er hun nering, Anne Kooistra laat er zijn brood bakken. Ik bewandel het stille asfalt langszij en ik besef: deze mensen hebben iets opgebouwd, ze zijn trots op hun zaak. En dus zijn ze ook groots op deze bouwsels uit 'Mijn Eerste Bouwdoos'. Ze kijken met welbehagen naar die krappe blokken, met altijd ergens een diagonale lijn en aangelegd groen ervoor dat niet groeit maar wel bestaat.

Die klaarblijkelijke trots vind ik bijzonder. Ik begrijp niet hoe ze dat lukt, die zakenlui, met minder dan honderd meter verderop het land, of beter 'het laand', want zo voelt het. Ik heb het over de Friese prairie, over don't fence me in. Ik heb het over leegte die toch vol is, met hemel en gras en slingerende sloten. Over ruimte, waar het nevelt om de kale takkenbossen aan de horizon. Waar de stormwind van wandelen zwalken maakt. Waar de regen toeslaat en zich dan terugtrekt in een platte wolkbank van mollenbont, parallel aan de einder.

We bewandelen bejaarde klinkerpaden, ze worden door de grond tot golven aangezet. Onkruid puilt tussen de opgerekte voegen en er is wat glibbermodder, voor de gein. Kieviten maken buitelvluchten. De zon schikt schielijk befjes licht over het weiland. Ook verderop gloeit er iets, omgord door een hoog wilgenbos: een wit met gouden toren boven een goudomrande nis.

Een autodealer? Een Russische kerk? Man denkt aan een monument, 'voor Napoleon'.

'Het is een stoepa', verklaart een zachtmoedige figuur met een wollen muts en vingers vol inkt, 'een symbool voor de geest van boeddha.' In de jaren zestig stichtte een stel hippies hier een commune, zij inviteerden een Tibetaanse leraar, en zo is het gekomen. De man bergt zijn twee hondjes op en leidt ons rond. Hij nodigt ons uit om de galerij rond de stoepa te belopen en alle 108 gebedsmolens een zwiep te geven om de tienduizenden gebeden die erin zijn verzameld te activeren. Felgekleurde ornamenten, banieren, bloemen, azuren leeuwtjes, tientallen popjes met rode lijfjes, ze maken een feest van de strijd voor de wereldvrede vol 'liefdevolle goedheid'.

Zin of onzin? Geen idee. Maar de Geertsma's en de Ferwerda's zouden kunnen overwegen om hier eens hun licht op te steken. 15 km, op basis van de kaart 'Rondje Noord-Friesland' in: Zevenwoudenpad. Uitg. Wandelplatform-LAW, Amersfoort, 2001. Een beschrijving is er niet, maar de route is gemarkeerd met witrode vlagjes. Tussen Dokkum en Holwerd rijdt elk uur bus 54.

    • Joyce Roodnat