Soft Cells hit is nu weer soul

Arrenbie-ster Rihanna heeft met “SOS (Rescue ME)' een nummer van Gloria Jones uit 1964 “half' gecoverd en wel weer “versould'.

Een echte cover is “SOS (Rescue Me)' van de Amerikaanse arrenbie-ster Rihanna niet. Slechts één regel van de tekst van dit huidige hitje - “You got me tossing and turning, can't sleep at night' - is letterlijk overgenomen uit een eerder nummer. Voor de rest komen de woorden weliswaar bekend voor, maar ze zijn in een nieuwe volgorde geplaatst.

De begeleidende muziek is wel helemaal eerder gehoord. Het is de synthesizerdeun uit hetzelfde nummer waaruit die ene bekende regel van Rihanna's MTV-hitje afkomstig is: “Tainted Love', de monsterhit van het Britse duo Soft Cell uit 1982. “SOS (Rescue Me)' is dan ook nauwelijks meer dan een halve cover. Of misschien zelfs dat niet, want Soft Cells synthesizermuziek wordt gebruikt als sample waaraan wat elektronisch geklop is toegevoegd en Rihanna zingt melodieën die niet lijken op die van “Tainted Love'. Het is, kortom, allemaal te weinig om van een volwaardige cover, een herinterpretatie van een bestaand nummer, te spreken. “SOS (Rescue Me)' is een typisch nummer uit het digitale tijdperk, waarin exacte kopieën van bestaande muziek overal opduiken.

Soft Cells “Tainted Love' zelf was wél een echte cover. Voor de generatie die in de discotheken van de jaren tachtig met zwaaiende armen hun doemdansen deed, is Soft Cells uitvoering zelfs dé versie van “Tainted Love'. De meeste leden van de doemgeneratie weten vermoedelijk nu nog steeds niet dat Soft Cells “Tainted Love' een houterige uitvoering was van Gloria Jones' origineel uit 1964. Overigens zei Gloria Jones zelf later in een interview dat de uitvoering van Soft Cell terecht veel bekender was dan die van haar, omdat hij veel beter was.

In 1964 haalde Gloria Jones (1938) met “Tainted Love' geen hit. Ze bleef een onbekende soulzangeres die vooral in achtergrondkoortjes moest werken. Maar onder Britse liefhebbers van zogenaamde Northern Soul kreeg het nummer cultstatus. Begin jaren zeventig verhuisde Jones daarom naar Engeland. Daar werd ze achtergrondzangeres bij T Rex, de groep van de beroemde glamrocker Marc Bolan. Ze werd ook zijn vriendin en kreeg met hem een zoon, Rolan Bolan. Toen Marc Bolan op 16 september 1977 omkwam bij een auto-ongeluk, zat Jones achter het stuur van de mini - Bolan had wegens auto-angst nooit zijn rijbewijs gehaald.

Ongetwijfeld kende Marc Almond, de zanger van Soft Cell, “Tainted Love' uit de Britse Northern Soul-scene. Het bleek een vondst. Tot Soft Cell er in 1982 een wereldhit mee haalde, was het nummer alleen gecoverd door Gloria Jones die het nummer in 1976 samen met Marc Bolan op de plaat had gezet. Maar na de versie van Soft Cell was er geen houden meer aan. In 1983 nam de Britse punkgroep The Clash het op, twee jaar later wierp de gothic groep Coil zich op “Tainted Love'. In de jaren negentig werd het opgenomen door onder veel meer de Inspiral Carpets, Bluekilla, Atrocity en Skinny Puppy. Opvallend is dat het, tot Rihanna nu, nooit soul- of arrenbie-artiesten zijn geweest die “Tainted Love' hebben opgenomen. Het is een bewijs temeer dat “Tainted Love' nu in de eerste plaats een nummer van Soft Cell is.

Ook in de 21ste eeuw blijft “Tainted Love' een populair covernummer. De bekenste 21ste-eeuwse versie werd die van de Amerikaanse superposeur Marilyn Manson uit 2001. Getuige zijn loodzware, dreunende versie baseerde ook Manson zich op de versie van Soft Cell en niet op het puntige origineel met de staccato akkoorden.

    • Bernard Hulsman