Ik had een goede 'breihand', vertrouwde ze me toe

Breien zal wel weer uit zijn, net nu ik eraan begin. Als ik de opgewonden berichten in kranten en tijdschriften mocht geloven, heerste er in Nederland een wol-revival en kon ik bij mijn eerste breiles hordes hippe vrouwen aantreffen, die van grove wol omslagbanden gingen maken voor hun zwangere buik. Of mannen met borsthaar die zweetbandjes met doodshoofden erop aan het breien waren. Dit alles met veel bier op tafel en punkrock aan.

Maar dat was natuurlijk helemaal niet zo. Samen met twee keurige vrouwen begon ik aan mijn eerste les, met klassieke muziek op de achtergrond, thee en 'country cookies'. De vrouwen bleken zwaar gevorderd - ze breiden nonchalant met spijkerstof, om maar wat te noemen -, en ik was zwaar beginnend.

Maar dat mocht ik niet zeggen van de juf, die me behalve breiles ook een soort training zelfvertrouwen gaf. Steeds als ik zei 'ik pruts', 'ik fruts', 'ik priegel', 'ik frut dit helemaal op' of 'ik geloof dat ikhelemaal niks kan en waartoe ben ik op aard', zei zij streng dat ik dat niet mocht zeggen. Ik had een goede 'breihand', vertrouwde ze me toe.

Nu kwam die breihand niet zomaar uit de lucht vallen, want ik had hem eerder deze maand stiekem getraind, op vakantie in Miami, waar ik mezelf belachelijk maakte door in bikini te werken aan een dikke wintersjaal, in de enige breisteek die ik kende. Mijn zus, met wie ik in Miami op vakantie was, had me laten weten dat mijn breistijl 'gestoord' was. Vandaar de les.

Door te gaan breien, hoopte ik op meditatieve momenten, want daar schijnt het goed voor te zijn. Er was best wat weg te mediteren van deafgelopen weken - een keelontsteking, een ongemakkelijk ziekenhuisbezoek, enkele problemen met de liquiditeit. Ik kocht dus vier bollen zijden wol. Ik weet niet of zijden wol bestaat, maar ik kocht het.

Waarschijnlijk moet je een beetje kunnen breien om in trance te raken. Een van de klasgenoten raadde me aan om er Radio 747 bij aan te zetten en er wijn bij te drinken.

Dat leek mij op dit moment nog riskant. Een hogere staat van zijn bereikte ik dus niet, maar ik breide in twee uur tijd een zijden sjaal die een kabouter niet zou misstaan. Zonder doodshoofdenprint.

    • Aaf Brandt Corstius