Dan dooft het kaarslicht...

Tweemaal heeft Esther Verhoef een nominatie voor de Gouden Strop binnengesleept met zogenoemde testosteronthrillers, te weten Onrust en Onder Druk. Opmerkelijk aan die tergend spannende boeken vol harde misdaad, fysiek geweld en mannen die met een bivakmuts op het goede jagen, was vooral dat ze door een vrouw waren geschreven. Voor Onder Druk kreeg ze de Vlaamse “Gouden Strop', de Diamanten Kogel.

Esther Verhoef Foto uitgeverij Anthos Anthos

Verhoefs boeken waren voorzien van plots die door de vele beschrijvingen wat aan het oog onttrokken raakten. De kracht ervan was zonder twijfel de stijl, die al even hoekig was als de personages. Korte, hortende zinnetjes. Onaf vaak. Onvolkomen. Goed voor het tempo. Razende tekst. Je snakte naar adem.

Sil Maier en Susan Staal, het onafhankelijk van elkaar opererende liefdespaar dat de hoofdrol speelde, had een heftige, maar ook nogal hoekige relatie. Vreemd ruw. Een moeizaam stel waarvan je als lezer geen idee had welke kant het op zou gaan, ook niet toen Onder Druk leek af te sluiten met een definitieve breuk tussen beiden.

In haar derde thriller Rendez vous gooit Esther Verhoef het roer helemaal om. Bij een nieuwe uitgever - niet toevallig die van Saskia Noort en Nicci French - verschijnt deze pure oestrogeenthriller, waarvan het motto luidt: “Welcome to the other side'. Geen harde misdaad en nauwelijks bloedige actie dus ditmaal, maar een ideaal vierpersoons gezin dat de moeder aller candlelight-idealen gaat nastreven: een pensionnetje beginnen in Frankrijk.

Verhoef, die zelf ook in Frankrijk woont met man en kinderen, heeft naar eigen zeggen ruim uit eigen ervaringen geput voor de struikelpartij die al snel op gang komt. Bouw, planning, huisvesting en financiën blijken voor de verse expats allemaal problematischer dan gedroomd. De vrouw des huizes verliest gaandeweg haar fiducie in het plan en raakt emotioneel vervreemd van haar streberige man. Zodra de geest versaagt, wordt ook het vlees zwak, en als ze eenmaal is gevallen voor de adonis onder de Franse bouwvakkers, wordt ze het slachtoffer van afpersing.

Vanaf het begin van het sfeervolle boek bouwt Verhoef spanning in door middel van tussenscènes waarin ikvertelster Simone in een Franse cel zit. De vragen die dat oproept zijn voor de hand liggend: Hoe komt ze daar terecht en wat gaat er verder met haar gebeuren? Echt spannend wordt het boek er echter niet door. De benarde situatie van de hoofdpersoon is hooguit navoelbaar, wat iets anders is dan wurgend of zenuwslopend. Wanneer de opgeroepen vragen zoals in elke fatsoenlijke thriller uiteindelijk worden beantwoord, slaagt Verhoef er wel in om er een briljante draai aan te geven.

Voor oestrogeenthrillers lijkt dit soort spanning de toverformule: vrouw belandt doordat ze haar gevoel volgt in een onmogelijke positie. Terwijl ze eruit wordt gered, blijkt hoe de motieven van de dader(s) in elkaar staken. Het sprookje van de prinses die uit de toren wordt gered, voor de verandering verteld door de prinses.

De over elkaar struikelende zinnetjes zijn gelukkig gebleven. De actiescènes zijn ook in dit boek Verhoefs sterkste punt. En geheel passend bij de genreswitch figureren daarin in plaats van roodgloeiende vuurwapens nu bloedwarme lichaamsdelen.

Esther Verhoef: Rendez vous. Anthos, 344 blz. euro 19,95

    • Gert Jan de Vries