Plant komt niet los van Zeppelin

'Worden jullie al een beetje wakker, hier in De Melkweg?' Robert Plant wist donders goed waar hij was, in de Heineken Music Hall waar de sfeer gisteren voor geen halve centimeter van de grond kwam. Het zal je maar gebeuren: op 57-jarige leeftijd een mooie soloplaat maken (Mighty Rearranger) en nog steeds alleen maar afgerekend worden op je Led Zeppelin-verleden.

Zeppelin speelde nooit in De Melkweg, maar Plant heeft zijn hang naar de hippietijd behouden. Zodoende werd er wierook gebrand in de nog niet half gevulde hal, waar het publiek ondanks veel Led Zeppelin-songs en een bescheiden greep uit het nieuwere materiaal maar niet wakker wilde worden. En geef ze eens ongelijk, met een band als een veredeld karaoke-orkest dat Led Zeppelin aardig kon naspelen maar niets van de opwinding van het origineel terug wist te halen.

Robert Plant, de leeuwenkoning van de rock & roll met zijn machtige manen en vorstelijke podiummanieren, haalde de hoogste noten nog maar moeizaam. Dat compenseerde hij redelijk door rustiger materiaal te kiezen. Een akoestisch Going to California klonk lang niet slecht, Black dog kon er in een slomere versie mee door en een cover van Love's Seven and seven is bewees eer aan het psychedelische tijdperk. Maar de waardering van het publiek bleef uit of sloeg dood in de sfeerloze omgeving.

Een snoeihard galmend Whole lotta love met bluesintro en quasi-arabisch intermezzo bood schrale troost. Een tip aan Robert Plant: ga eens kijken bij die andere wierook brandende hippieband The Black Crowes die geen voorgekauwd lesje afdraait, maar die het voor zichzelf interessant houdt met telkens een andere setlist. Een leukere zaal en een enthousiaster publiek volgen als het goed is vanzelf.

Concert: Robert Plant. Gehoord: 5/4 HMH, Amsterdam-ZO.