Latino klassiekers zijn veel te glad en te kunstig

Voor de operaliefhebber is het even slikken. Die kent de jonge Peruviaanse tenor Juan Diego Flórez immers vooral als het goudhaantje van het Rossini Opera Festival. Met zijn extreem flexibele en kernachtige hoogte gooide hij hoge ogen in de meest duivelse coloraturen, en maakte daarna enkele succesvolle cd's met belcantorepertoire.

Latino klassiekers zijn veel te glad en te kunstig CD Klassiek Juan Diego Flórez - Sentimento Latino Decca

Maar net als eerder gold voor de Argentijnse stertenor José Cura, wordt ook Flórez getrokken door zijn latino-roots. Zijn nieuwste cd heet Sentimento Latino en bevat gelikte arrangementen van latino-klassiekers als Granada of El día que me quieras van Carlos Gardel. Het is niet onprettige, zwoele muziek, met mooie instrumentale solo's van gitaar en bandoneon.

Authentiek klinkt het allemaal allerminst, daarvoor zijn de arrangementen met bijna steeds de medewerking van een heel symfonieorkest veel te glad en te kunstig. Aansprekender zijn de meer kleinschalige, pretentieloos bewerkte nummers, zoals Fina estampa.

Minder was hier zeker meer geweest, wat ook geldt voor het hilarisch kitscherige cd-boekje, met foto's van Flórez op een boomtak. De tenor is één met zijn wortels, dat zie je meteen. Aan de schoonheid van Flórez stem doet dat overigens niets af; hij is en blijft een fantastische tenor. Dat hoor je zelfs als hij extatisch het Mexicaanse landschap bezingt. Maar we horen hem toch liever in Rossini.

CD Klassiek

Juan Diego Flórez - Sentimento Latino

Decca

    • Mischa Spel