Galili slechts bij vlagen op dreef

Galili Dance: Exile Within van Itzik Galili. Gezien 24/3 Schouwburg Groningen. Tournee t/m 8/6. Inl : www.galilidance.com

Vorig jaar was een gouden jaar voor choreograaf Itzik Galili; hij maakte Shaker Loops, de enige genomineerde voor de Gouden Zwaan, en hij liet tijdens het Holland Dance Festival Brazilianen schitteren en swingen in The Curved Line. Bijna tien jaar woont de Israëliër nu in Groningen en hij is een grillig choreograaf gebleken. Zo geniaal en mooi als hij zijn kan, zo nonchalant kan zin volgende productie zijn.

Galili's nieuwste werk Exile Within is zo'n wat afgeraggelde choreografie waarin veel ideeën en mooie momenten schuilgaan, maar die niet beklijft. Het begint grappig met technici die, terwijl er al 'gedanst' wordt, zogenaamd nog wat aan lampen pielen, maar al snel worden de geeuwspieren actief tijdens een lange solo van een van de danseressen. Ze fluistert wat ('I can't erase friction, nor anger nor disappointment') maar de zieleroerselen worden niet voelbaar of theatraal interessant.

Galili rijgt schijnbaar los staande scènes aaneen met muziek van o.a. het Kronos Quartet en Braziliaanse trommels. Het groepswerk is daarbij het meest interessant en bij vlagen weer fenomenaal. Vooral als er op een verrijdbare achterwand aan een synchroon 'muurturnen' wordt gedaan door van legger naar legger te bewegen. Ook de soepel knakkende bewegingstaal in de synchrone groepsdans is prachtig. Op zulke momenten ben je bereid de vage verhalen over een ongeluk en een gebroken been te vergeten.

Voor een filosofische exegese hoef je niet te zijn bij Exile Within. Voor diepe emoties ook niet, ondanks de zakdoeken die als presentjes waren uitgedeeld. Wie bereid is genoegen te nemen met die paar vlagen grappige, esthetische en geniale frases, zal Galili's identiteitsstuk over het buitenstaanderschap waarderen.

    • Ingrid van Frankenhuyzen