Boonen heerst weer in Vlaamse heuvels

Verrassend was de zege van de wereldkampioen in de Ronde van Vlaanderen niet.

Juist daarom vond hij zijn overwinning nog mooier dan die van vorig jaar.

Hij zou winnen, hij won. Tom Boonen deed gisteren in de Ronde van Vlaanderen wat zo ongeveer iedere Belg van hem verwachtte. De 25-jarige Vlaming bewees veruit de sterkste te zijn en met Quickstep over de machtigste ploeg te beschikken. In een sprint versloeg hij zijn landgenoot Leif Hoste. De zege in de Ronde was volgens hem nog mooier dan die van vorig jaar. 'Mooier, omdat ik de grote favoriet was en deze koers als wereldkampioen heb gewonnen', zei Boonen na afloop. 'Iedereen zat te wachten op wat ik ging doen.'

Bij de finish mocht de immens populaire wielrenner zich voegen bij de 'andere' vorsten die België kent, koning Albert en Eddy Merckx, die hem feliciteerden. Boonen is zelfs door de vorst niet van zijn stuk te brengen. 'Heeft hij alleen het laatste stuk vanaf de tribune gezien? Ach, ik heb het live meegemaakt.'

De gekte die Boonen in zijn land teweegbrengt, lijkt hem niet te storen. 'Op naar de volgende zege', luidt zijn eenvoudige boodschap. Geen wonder. Wie in goede vorm steekt en ook nog renners als Paolo Bettini en Filippo Pozzato, de winnaar van Milaan-Sanremo naast zich heeft, krijgt automatisch zelfvertrouwen.

Toch had de regenboogtrui op veel renners in het verleden een verlammende uitwerking. De laatste wereldkampioen die in 'Vlaanderens Mooiste' als eerste eindigde was Eddy Merckx, inmiddels 31 jaar geleden. En in 1973 was het Eric Leman die als laatste tweemaal na elkaar de Ronde won. 'Mwah, druk. Ik ben misschien een raar manneke, maar alle stress was eerder deze week al van mijn schouders gegleden. Alles was toch in de aanloop perfect gegaan?'

Ook gisteren tijdens de 258 kilometer door het Vlaamse heuvellandschap verliep alles perfect. Bij veel beklimmingen reed een kwartet renners van Quickstep voorop en zij hielden het tempo ijzingwekkend hoog. Op de Paterberg, helling vier van de in totaal zeventien beklimmingen en tachtig kilometer voor de aankomst, kwam Boonen zelf al aan kop. Bij de Koppenberg, nummer vijf, werd duidelijk hoe belangrijk het is om voorop te rijden. De renners die niet bij de eerste zestien in het peloton reden werden gedwongen te wandelen op de kasseien, nadat het tempo in het peloton was stilgevallen. Dat zorgde voor een definitieve breuk, waardoor Erik Dekker vooraan wegviel. 'Volgend jaar kunnen ze er net zo goed balken neerleggen', grapte de veteraan van Rabobank. 'Maar goed, ik had toch niet gewonnen.'

Ook Boonen was verbaasd over de conditie van de Koppenberg. 'Die kasseien daar slaan alles. Als je in een gleuf rijdt, vinden ze je nooit meer terug. Je rijdt daar niet over een weg, maar over een rotswand.' Boonen klaagde verder niet over de gevolgen voor de wedstrijd. Met nog maar twaalf concurrenten speelde de vroege breuk de overgebleven Quickstep-rijders - behalve Boonen, Pozzato en Bettini ook nog veteraan Serge Baguet - in de kaart.

Hoste, door de meeste Belgen nooit beschouwd als een winnaar, zorgde op de Valkenberg, 32 kilometer voor de finish, voor de definitieve breuk. Hij demarreerde en kreeg direct Boonen in het wiel. Het werd een tragisch moment voor de sterk rijdende Karsten Kroon, die op amper tien meter de aansluiting met de ontsnapte renners miste. 'Ik reageerde net te laat. Toen ik bijna bij hun was, nam Boonen het over. Zonde, ik wilde winnen, maar na die poging aan te haken ontploften mijn benen.'

Kroon eindigde als achtste. Net als in de Brabantse Pijl vorige week reed de renner van CSC sterk. Daarmee lijkt hij zijn gelijk te bewijzen: dat hij bij Rabobank, tot vorig jaar zijn werkgever, te weinig kansen kreeg. 'Ik denk dat ik terecht het vertrouwen van de ploeg krijg. Ik verheug me nu al op de Amstel-Goldrace en Luik-Bastenaken-Luik.'

Kroon was niet de enige verliezer gisteren. Juan Antonio Flecha van de Rabobank zat weliswaar na de beruchte Koppenberg in de kopgroep, maar moest afhaken toen Hoste en Boonen vertrokken. Tweevoudig Ronde-winnaar Peter van Petegem, in eigen land al bijna afgeschreven, belandde als vierde net naast het podium. Zijn ploeg, het Belgische Davitamon-Lotto, laat het dit seizoen grotendeels afweten. De Nederlander in die ploeg, Leon van Bon, gaf honderd kilometer voor de finish op, teamgenoot Wim de Vocht eindigde als een van de vele slachtoffers van valpartijen in het ziekenhuis. Van Petegem houdt de moed erin. 'Ik hoop dat ik met mijn vierde plaats heb bewezen dat de ploeg en ik nog wat kunnen. Ik ben nog niet versleten', zei de 36-jarige renner, die in deze vorm een kanshebber is voor Parijs-Roubaix van komende zondag.

Voor de Belgische renners is het wachten tot Boonen ('Ik heb nu eenmaal een grote motor') minder gaat presteren. Hij nam het op voor medestrijder Leif Hoste die hem in een zetel naar de finish bracht. Had hij zijn benen niet moeten stilhouden toen bleek dat hij alleen de 'onverslaanbare' Boonen mee had gekregen? 'Ik had geen keus. Ik ga toch niet demarreren en vervolgens als ik weg ben mijn benen stilhouden', reageerde hij verbaasd.

Boonen gaf hem na afloop gelijk. 'Leif had inderdaad geen keus. Als we samen rijden, weet hij dat ik sneller ben. Maar als we terugvallen in de groep, weet hij dat Bettini [van Quickstep] sneller is dan Hincapie [ploegmaat van Hoste]', zo illustreerde hij de macht van zijn ploeg.