Wansmaak in fluorkleuren

Leuk is dat: beelden die niet horen te bewegen en dat toch doen. Kanye West bracht al eens fraai tijdschriftcovers (en dan vooral de fraaie vrouwspersonen daarop) tot leven. En we zagen ook al eens hoe oude foto's tot leven komen en hoe graffiti-portretten op de muur gespoten worden - waarna ze vrolijk een luchtige liedje gaan mimen. Maar pas echt leuk wordt het in de clip bij 'Nth Degree', van de New-Yorkse groep Morningwood: een fraaie ode aan de aloude elpeehoes, en vooral de wansmaak die je daarop kunt tegenkomen.

We zien hoe iemand door een platenbak bladert en daar verschillende opmerkelijke hoezen tegenkomt. Opmerkelijk vooral omdat ze bewegen: de band staat er gewoon het liedje te playbacken. Maar wel steeds geheel in stijl. We zien de groep bijvoorbeeld op een hoes met een Sonic Youth-achtige indierock-esthetiek, vervolgens op een Saturday Night Fever-achtige hoes (als 'Saturday Morningwood'), en dan als zo'n typische jaren-tachtig-hairmetal-band.

Dan staan ze een potje te playbacken in quasi-naïeve Nena-stijl, en vervolgens wordt het pas echt leuk. Morningwood als country-act, als Scandinavische jaren-zestig-groep ('The Mørnving Wüds'), als Franse hipsters ('Le Bois Du Matin'), als existentialistische folkgroep ('The Woods', met als albumtitel: Mourning), als Ramones-achtige punkband ('Morning Jerks', met twéé opgestoken vingers), als old-school-rappers ('Moneywood'), als Kraftwerk ('Morgenholz') en in fluorescerende aerobic-stijl.

Allemaal zaken uit lang vervlogen tijden, waar we ons nu collectief vrolijk over maken maar die destijds toch wel serieus werden genomen. Zo gaat dat nu eenmaal met de tijdgeest. Het is niet aannemelijk dat de groep ook wat de muziek betreft op dat effect rekent, want ook die mikt tamelijk nauwkeurig op vroeger: een basriffje dat zo uit het oude werk van The Pixies lijkt weggerukt en een algehele lichtvoetigheid die vooral het uiterst vluchtige Schotse groepje jaren-tachtig-groepje Altered Image in herinnering roept - nog een hele prestatie trouwens.

Het enige nadeel aan zo'n kameleontische clip-aanpak is dat we nu nog steeds niet weten wat het eigenlijke image van Morningwood nu precies is. Maar als de groep het allemaal echt in stijl houdt, is het gewoon een eendagsvlieg, over wie we ons niet meer druk hoeven te maken. Dan hebben ze in ieder geval een lekker melig, hip citerend clipje achtergelaten.

    • Jacob Haagsma