Menselijk kernafval

Begin dit jaar sloot Rusland even de gastoevoer naar het onwelgevallige buurland Oekraïne af. Een pesterij om afvallige vazallen én hooghartige Europese partners te laten zien dat Rusland op energiegebied een imperium aan het vormen is waar in de toekomst rekening mee moet worden gehouden. President Poetin is CEO geworden van energieconcern Rusland BV, met Gazprom als monopolie aan de top.

Ook op het gebied van kernenergie - weer helemaal terug van weggeweest - wil Poetin een internationale rol spelen, getuige zijn onderhandelingen met Iran over opwerking van nucleair materiaal. Daarnaast werpt Rusland zich al enige tijd op als opslagplaats voor kernafval uit de hele wereld. Daar valt grof geld mee te verdienen, want hier in het Westen hebben we die troep liever niet in de buurt.

Maar Siberië is groot en de bewoners zijn nog steeds zo mak als schapen. Antoinette de Jong en fotograaf Robert Knoth bezochten vier gebieden in de voormalige Sovjet-Unie die besmet zijn geraakt na kernrampen.

Voor M beschrijven zij de situatie rondom de nucleaire opwerkingsfabriek SGCE in de gesloten stad Seversk. Veel gezondheidsklachten, veel ongelukken en incidenten, een lakse overheid en verontruste wetenschappers.

Maar bewijs maar eens dat jouw leukemie of hersenverweking van nucleaire straling komt. Niet alleen de Russische overheid, ook het atoomagentschap IAEA komt keer op keer met bagatelliserende geluiden. En dus kan de lokale bevolking met haar klachten nog steeds nergens terecht. Sterker nog: er wordt op een onacceptabele manier met haar gesold. En juist in dat geteisterde gebied wordt nu massaal kernafval in de grond gepompt.

Nog los van dit alles is de beveiliging van nucleaire installaties en opslagplaatsen in Rusland abominabel. Alles bij elkaar lijkt het dumpen van kernafval in Siberië me de komende honderd jaar geen optie voor het wanhopige Westen.

    • Laura Starink