Klassiek bombastisch: Queen

Classic Albums: Queen - A Night At The Opera (Eagle Vision EREDV564) ****

HARLEKIJNSHANSOPJES: Freddie Mercury, zanger Queen Foto AP ARCHIV--Queen-Saenger Freddie Mercury bei einem Konzert in Koeln am 20. Juli 1986. Freddie lebt - zumindest auf Video: Die oesterreichischen Clip-Regisseure Rudi Dolezal und Hannes Rossacher haben den 1991 an Aids verstorbenen Saenger auferweckt, indem sie unveroeffentlichtes Filmmaterial in "Queen Rocks - The Video" zusammengeschnitten haben. (AP PHOTO/MARCO ARNDT) Associated Press

Door de serieuze popjournalistiek werd Queen nooit serieus genomen. Maar een kwart eeuw na hun hoogtijdagen blijkt hun muziek de tand des tijds beter te hebben weerstaan dan veel van hun destijds de hemel ingeprezen collega's.

In de tv-serie Classic Albums blikken popmuzikanten terug op het creatieve proces tijdens het maken van hun magnum opus. Op de aflevering met extra's op deze 2 DVD's doen dat gitarist Brian May en drummer Roger Taylor, die verbazingwekkend ongeschonden uit het rockleven tevoorschijn zijn gekomen. Ze kunnen onderhoudend vertellen over de muziek, over zichzelf en over de andere leden van Queen.

De gesprekken met de producer zijn vaak het leukst in deze serie, omdat die een nummer in onderdelen kunnen fileren. Zo zit hier Roy Thomas Baker in de studio achter een mengtafel waarmee hij elk van de (in dit geval 48) geluidssporen van de originele studiotape ten gehore kan brengen. Bijvoorbeeld de door Mercury in zijn eentje via eindeloos overdubben en multi-tracking ingezongen achtergrondkoortjes in 'Love Of My Life': die alleen al tonen de geweldige zanger die Mercury allereerst was, en bevrijden de kijker van het sinds jaar en dag automatisch te binnen schieten van de woorden 'hopeloos gedateerde en bombastische prog rock' bij het horen van de naam Queen.

Want Queen was meer dan alleen een goede zanger en een gitarist met een herkenbaar geluid: elk van de vier leden schreef hits, die - May en drummer Roger Taylor demonstreren het - óók overeind blijven als je ze zingt met alleen piano- of gitaarbegeleiding. Bovendien is A Night At The Opera veelzijdig in de muziekgenres die er op staan, van de hard rock in 'I'm In Love With My Car' (geschreven door Taylor) tot de music hall van 'Seaside Rendezvous' (door Mercury) en 'Good Company' (May). Zo krijg je na het kijken nog zin om de tweede plaat uit deze box te draaien. Dat is de in DTS 5.1 geremixte surroundversie van A Night At The Opera, visueel begeleid door de clips van destijds. Freddy Mercury, in z'n harlekijnhansopjes, met af en toe een iets te laaghangend kruis - het is maar beter om hier de tv uit te zetten. De extra dimensie van het rondomgeluid trekt de uit zoveel laagjes opgebouwde muziek zo ver van elkaar dat de afzonderlijke delen veel beter te onderscheiden zijn. En dat maakt zelfs het stukgedraaide 'Bohemian Rhapsody', waar al die zo mooi met elkaar harmoniërende stemmen in koortjes voor, naast en achter ons opduiken, tot een nieuwe ervaring. Bombastisch? Natuurlijk. Maar móói bombastisch, en met recht klassieke pop.

    • Bart Jippes