Haitink: klassiek en Hollands

Concert: Concertgebouworkest o.l.v. Bernard Haitink m.m.v. Ronald Brautigam. Gehoord: 31/3 Concertgebouw Amsterdam. Herh.: 2, 5, 6/4. Radio 4: 2/4 14.15 uur.

Klassiek Hollands als weinig anders in dit muziekland zijn dezer dagen de concerten van het Koninklijk Concertgebouworkest. Bernard Haitink, de Amsterdamse eredirigent die over een half jaar zijn 50-jarig jubileum bij zijn voormalige orkest viert, gaat vier keer voor in de klassieke combinatie van de 'lichte' Mozart en de 'zware' Bruckner.

De pianist Ronald Brautigam - een begenadigd Mozartvertolker - is de solist in het Vijftiende pianoconcert van Mozart, sinds 1974 niet meer bij het orkest op het programma geweest. Goed dat er af en toe eens een Mozartjaar is!

Dirigent en solist hadden niet afgesproken nu eens alles anders te doen of de extremen te verkennen. En zo ontstond met prachtig samenspel en lome sprankeling in het Adagio, een onnadrukkelijke tijdloze uitvoering, elegant, helder, verfijnd en muzikantesk. Alles klonk in de geest van de Mozartstijl van Bruno Walter, ooit een vaste dirigent van het orkest.

Bruckners Zevende symfonie is bij Haitink en het Concertgebouworkest, met meer dan zevenhonderd uitvoeringen sinds 1891 houder van het wereldrecord Bruckner, ruimschoots bekend. Haitinks partituur bleef dan ook eenenzeventig minuten lang dicht.

De Zevende, Bruckners 'In memoriam Richard Wagner', kreeg van de imposant dirigerende Haitink een brede, majestueuze opzet met een afwisseling van delicaat impressionisme, energieke, onstuimige vitaliteit en een rembrandtieke belichting.

Het donker had tal van intense en sonore schakeringen. Het licht was glanzend en glimmend, goud-glinsterend bij de bekkenslag in het Adagio en in de extatische, maar toch beheerste climaxen.

    • Kasper Jansen