Confucius in slechts zeven uur

Zeven uur lang is het Muziekgebouw aan 't IJ morgen het toneel van The Great Learning (1968-70) van Cornelius Cardew. Het is een 'happening' zoals destijds hip was: muziek, door regisseur Wim T. Schippers aangevuld met theatrale en visuele elementen. Het stuk ging rond 1970 in delen in première en werd zelden integraal uitgevoerd.

Cardew (1936-1981) begon als avant-garde componist maar kwam al snel onder invloed van John Cage, diens toevalsmuziek en de Fluxusbeweging. The Great Learning baseerde hij op vijf bladzijden tekst van de Chinese wijsgeer Confucius, die met eenvoudige maar effectieve muzikale processen uitgroeien tot een langdurig werk, met een grote rol voor koor en slagwerk. De term 'minimal music' werd in 1968 geboren in een recensie van deze compositie, hoewel die een rituele oerkracht heeft die slechts in de verte te maken heeft met Reich of Glass.

Volgens initiator John Snijders onderscheidt The Great Learning zich van veel andere muzikale 'happenings', zoals John Cage's Songbooks, een paar jaar geleden in het Concertgebouw, of de reeks La Nuit van Merlijn Twaalfhoven, omdat het geen hectische kakofonie is, maar één lange compositie.

Regisseur Wim T. Schippers, net als Cardew ooit Fluxus-man: 'Ik probeer met wat goed geplaatste raadselachtigheden de spanning gedurende die zeven uur vast te houden.' Hem spreekt de Confuciaanse boodschap van The Great Learning aan: 'Er is geen doel in het universum, maar we kunnen wel zelf een doel creëren, al hoeven we dat dus niet te bereiken.'

Snijders: 'Het is muzikaal zó aansprekend dat die uren wel eens voorbij zouden kunnen vliegen.'

The Great Learning. Zondag 2 april, 14 uur, Muziekgebouw aan 't IJ, Amsterdam. Inl.: www.muziekgebouw.nl.