Aaf en Paulien laten zich verwennen door Barry en Jens

Aaf Brandt Corstius en Paulien Cornelisse eten in een Haarlems wensrestaurant - ideaal voor mensen met keuzestress. Of wcstress

KEUZESTRESS: gaan we eten bij WenSen? Of toch niet? Foto Walter Herfst Haarlem 21 maart Restaurant "Wensen". Foto: Walter Herfst Herfst, Walter

De oberes komt vragen wat wij níét willen eten. Want dat is het concept bij WenSen. De mens van tegenwoordig schijnt helemaal gek te worden van alle keuzes (wel/geen kind, type belabonnement, Ben Cramer/Joke Bruijs), en bij WenSen kunnen mensen met keuzemoeheid even uitrusten. De koks, Barry en Jens, hoeven alleen maar te weten wat je echt goor vindt, en dan gaan ze aan de slag met andere ingrediënten.

Paulien: 'Aaf wil geen schaal- of schelpdieren, en we willen allebei geen orgaanvlees.'

Aaf: 'Behalve zwezerik.'

Paulien: 'Nee, ik ook geen zwezerik. Maar Aaf dus eventueel wel zwezerik. En ik vind schaal- en schelpdieren juist heel erg lekker.'

Aaf: 'Is dit nog te snappen?'

De oberes vindt het 'juist heel erg duidelijk' (een wonder) en verdwijnt om Barry en Jens in te lichten. Wij stellen ons rollende ogen in de keuken voor ('Jezus, orgaanvlees is juist het lekkerste wat er is! Hebben die mensen geen smaak?').

Al snel komt het voorgerecht, voor Paulien schaal- en schelpdieren (garnaal en coquilles op roodbaars met een interessant basilicumsausje), en Aaf krijgt een terrine van zalm en tong, met groene asperges. Heerlijk klaargemaakt door Barry en Jens, en Aaf besluit om voortaan niet meer zo moeilijk te doen over die hele schaal- en schelpdierenkwestie (behalve als ze 'mondjes' hebben).

Het hoofdgerecht bestaat uit kalfsvlees met peultjes en een klein stamppotje (stamppotjes: helemaal in). Dat vlees had iets malser gekund (Paulien) en iets warmer (Aaf), maar verder is het lekker. Speciaal gecharmeerd raken wij van de gele bietjes, die naar rode bietjes smaken. Bij elke gang hoort een wijn, die door het personeel uitgebreid wordt toegelicht.

Het interieur doet denken aan een aflevering van het programma Samenwonen, en we verwachten dan ook de hele tijd dat Erik van der Hoff binnenkomt, met een groene sticker op zijn voorhoofd. Lekker gek VT wonen-behangetje, een kroonluchter met een transparante schemerlampenkap eromheen, oriëntalistische kussentjes op de bank. Alleen het loungegedeelte ontbreekt, goddank. Wij willen nog niet dood aangetroffen worden op een loungebank.

De muziek past bij het interieur: toegankelijk. Wij verwachten dan ook elk moment dat Norah Jones erin wordt geschoven, en... ja. Na een luttel half uur is ze er. 'Sunriiise, sunrise...'

We worden uit onze Norah-trance opgeschrikt door een keihard gezang, van je lang zal die leven. Barry blijkt jarig, en wordt toegezongen als hij net van de wc afkomt. Barry is blij en voelt zich duidelijk niet oud en depressief.

En dan, als we het helemaal niet meer verwachten, slaat de keuzestress alsnog toe. Ad hoc mogen we ineens beslissen of we een kaasplank willen, en wanneer dan wel, nu of even wachten, of pas na het toetje? HELP! Dit kunnen we dus niet meer.

Aaf: 'Het maakt mij niet uit. Zeg jij het maar.'

Paulien: 'Het maakt mij ook niet uit, eigenlijk.'

Aaf: 'Wat zullen we doen?'

Paulien: 'Ik weet het niet.'

Aaf: '...'

Paulien: '...'

En hieraan, lezers, herkennen we de écht goede oberes: ze blijft rustig en vriendelijk glimlachend wachten tot wij tot een ongefundeerde beslissing komen. Kaasplank, nu.

Na de kaasplank (waar iets te veel malle kaasjes op liggen met rozemarijn in de korst en truffel in de brie, nergens voor nodig) even een pitstop gemaakt in de wc, en ook hier blijkt dat alles zo aardig verzorgd is. Groot pluspunt: de buitenste wc-deur kan op slot, zodat niemand bij het fonteintje kan gaan staan wachten terwijl je zelf op de wc zit, waarna je, begeleid door je eigen poepwalmen, gegêneerd naar buiten stapt, en moet gaan doen alsof het al stonk vóórdat jij er binnen was geweest.

Ook hangt er een brief op de wc-deur, waarin geduldig staat uitgelegd dat je voorzichtig het trapje moet oplopen, omdat de laatste trede iets hoger is dan de rest.

WenSen is een verzorgd en lief restaurant. En laten we het niet vergeten, met een belachelijk goede prijs-kwaliteitverhouding. Voor een driegangenmenu betaal je 29,50! 'Kom daar nog maar eens om', zeggen we Oud-Hollands tegen elkaar.

WenSen, Lange Veerstraat 11-13, Haarlem. Tel. 023-5427270www.restaurantwensen.nl
    • Paulien Cornelisse
    • Aaf Brandt Corstius