Hippiegeluid

Vroeger streefden de Mystery Jets naar zoveel mogelijk instrumenten.

Dat komt door de “progrock-opvoeding van leadzanger Blaine Harrison.

Mystery Jets: Will Rees, Kai Fish, Blaine Harrison, Kapli Trivedi en Henry Harrison Foto Lex van Rossen ROSSEN, LEX VAN

Als een muzikant het heeft over zijn band, die “al tien jaar bestaat“, verwacht je niet dat de persoon in kwestie twintig is. Maar dat is precies het geval met Blaine Harrison. De zanger/gitarist van de nieuwe Britse band Mystery Jets formeerde zijn band toen hij een jaar of acht was, hij begon eigen liedjes te maken toen hij tien was. Sinds vijf jaar is de bezetting compleet en sinds drie jaar zijn ze serieus aan het touren.

Het geheim zit misschien in de familierelaties: Blaines vader Harry is gitarist van de groep. Harry is al jaren een drijvende kracht achter de muzikale smaak van de muzikanten.

Op de onlangs verschenen debuut-cd Making Dens van Mystery Jets is dan ook een ingenieus soort muziek te horen. De liedjes zijn eerder episch dan poppy, en er wordt een leger aan instrumenten ingezet om het verhaal in klank te illustreren: gitaren, drums, orgels, dozen vol synthesizers, strijkers, tamboerijn, mellotron, en een vergiet. Ja, inderdaad, een vergiet, want daar kun je op slaan en “raspen'.

Maar al zijn de nummers overladen met klank, dankzij de opgewonden jongensstem van Harrison houden ze hun frisse sfeer. En er zitten verrassende popliedjes tussen als You Cant Fool Me Dennis en Little Bag Of Hair.

Afgelopen dinsdag was de band aan het repeteren in Londen. Tussendoor had Blaine Harrrison tijd om per telefoon te praten, naar aanleiding van hun optreden, morgen op het London Calling-festival in Amsterdam. Op de achtergrond zijn allerlei geluidsflarden te horen, terwijl Harrison, struikelend over zijn woorden, vertelt over zijn leven en zijn muziek tot nog toe. “Ik wist altijd al zeker dat ik muzikant zou worden“, zegt hij. “Mijn moeder heeft nog geprobeerd me in de richting van deliteratuur te duwen, maar ik wilde niet iets doen waarvoor ik naar de universiteit zou moeten. Ik wil dingen op mijn eigen manier doen, mijn eigen pad uithakken.

“Bij mijn vader hoorde ik de muziek uit zijn jeugd: Pink Floyd, King Crimson, Yes. Ik was al een King Crimson-fanaat op mijn tiende.“ In de nummers op Making Dens gebeurt zo veel dat het soms lijkt alsof er op de achtergrond nog een band aan het musiceren is.

Klonk hun muziek vroeger ook al zo? “Nog veel erger! Sinds kort zijn we aanhangers van het idee Less ismore. Vroeger hadden we zoveel mogelijk instrumenten bij ons: op het podium waren we omringd door synthezisers en effectpedalen. Onze gitarist William is een pedalenfreak. We streefden naar big music, dat kwam door mijn progrock-opvoeding.“

Tussen de progrock-invloeden en de soms jammerlijk uithalende stem van Blaine zit ook een optimistisch hippiegeluid verstopt. Het doet denken aan de fiddle-en-feestijl van een andere Britse band: Dexy's Midnight Runners, die furore maakte in de jaren tachtig. Toevallig of niet, de Mystery Jets komen net als Dexy's Midnight Runners uit een commune-achtige omgeving. Ze wonen op Eel Pie Island, een eiland even buiten Londen in de Thames, waar geen auto's rijden en de meeste mensen nog geen tv hebben, aldus Harrison.

Op dit eiland werd de plaat opgenomen. “Je hoort in sommige nummers ook eenden kwaken en kerkklokken luiden, want we namen wel eens op in de open lucht. Toen we ons voorschot van de platenmaatschappij kregen, hebben we het geld besteed aan een mobiele studio, we wilden niet een dure studio in Londen huren. Nu houden we er, ook als het allemaal misloopt, nog wat aan over.“ Vlakbij het eiland wonen de leden van de groep Larrikin Love, die zaterdag ook optreedt op London Calling. “Dat zijn vrienden van ons. We doen veel samen, helpen elkaar en reizen vaak gezamenlijk. Maar er is geen sprake van een echte stroming, vinden wij. Zo worden we in de Britse pers wel aangeduid. Ze noemen onze muziek Thamesbeat, een variant op de Merseybeat uit de jaren zestig.“

Sinds drie jaar tourt de band op “professionele manier', met een echte bus, zegt Harrison, eerst door Engeland, sinds kort ook door de rest van Europa, en zoals vorige week in Amerika.

Optreden is het leukst van alles, zegt Harrison. “Om de gezichten van de mensen te zien als je nieuwe nummers op ze loslaat, dat is prachtig.“

Mystery Jets spelen zaterdag 1 april op London Calling in Paradiso, Amsterdam. Making Dens is verschenen bij Warner Music. Voor meer informatie: www.mysteryjets.com

    • Hester Carvalho