Groeten uit Pripjat

We stommelden gisteren een uurtje of wat rond in Pripjat. Ik was al eerder op deze somberste plek op aarde. Dit schreef ik er in 2001 over. ‘Op 28 april werd dit stadje ontruimd nadat de verwoeste reactor nummer 4 van Tsjernobyl anderhalf etmaal lang een radioactieve wolk van casium, plutionium en uranium over de bevolking had uitgebraakt, Nu

prip_1.jpg

We stommelden gisteren een uurtje of wat rond in Pripjat. Ik was al eerder op deze somberste plek op aarde. Dit schreef ik er in 2001 over.

‘Op 28 april werd dit stadje ontruimd nadat de verwoeste reactor nummer 4 van Tsjernobyl anderhalf etmaal lang een radioactieve wolk van casium, plutionium en uranium over de bevolking had uitgebraakt, Nu is het een Sovjetmonument in glorieus verval, Gras groeit tussen de kieren in het asfalt, boomwortels breken door het beton, wilde honden zwerven tussen de appartementen. Een slogan op het ziekenhuis: ‘De gezondheid van het volk is de rijkdom van Oekraïne.
Tijdens de chaos die volgde op de val van de Sovjet-Unie hebben plunderaars danig huisgehouden in Pripjat: menig Oekraiens en Wit- Russisch gezin ontbijt waarschijnlijk op een radioactief keukenstel. Tussen glasscherven, schimmelige poppen en kapotgeslagen bedjes in kleuterschool ‘het Wilgje’ ligt een stapel kleurplaten: ‘Het land waarin wij leven’. Het was een land van soldaten in ganzenpas, lachende kosmonauten, goudgeel graan en blinkende turbines.’