David en... Fenna

‘Meester, daaro’, joelde David, ‘daar kunnen we zitten!’ Hij wees op een bank bovenin het theaterzaaltje. De meester knikte. David klom omhoog, de hele klas volgde hem.

Op de bank zat pas één meisje, met naast zich vijf wasbeerknuffels. Ze nam ze op schoot, toen David naast haar neerplofte. ‘Stil maar’, hoorde hij haar fluisteren. ‘Niet bang zijn, Izzie, Dizzie, Dou, Mizzie en Lizzie.’ David fronste zijn wenkbrauwen. Meisjes? De een was nog gekker dan de ander.

Het licht ging uit. De fluwelen gordijnen schoven opzij. Het kindercircus ging beginnen! Op het podium stond een meisje, op haar tenen, met haar armen in de lucht. Ze droeg een balletpakje. Er klonk muziek. Het meisje trippelde over het podium, sierlijk als een hertje. Na een tijdje begon ze er bij te zingen. Pas toen David naast zich gegiechel hoorde, voelde hij dat zijn mond open hing. Iedereen begon te klappen. En weg was ze.

Van de rest van het circus zag David weinig. Hoe oud zou de danseres zijn? Net zo oud als hij? Zou ze wel eens met jongens spelen? Fenna heette ze, las hij in het programmaboekje. Zou Fenna van breakdance houden? Ze zouden samen kunnen optreden Ineens begon iedereen te lachen. Op het podium probeerde een heel ander meisje dan Fenna een kat en twee konijnen een kunstje te laten doen. De kat schoot onder het gordijn door. ‘Jody, stop! Sorry mensen!’ riep het meisje. Ze pakte de konijnen op en verdween.

Achter de gordijnen vielen dingen om, iemand vloekte. In de zaal begon iedereen te fluisteren. Het meisje naast David liet een knuffelwasbeer vallen. Maar ineens tingelden er belletjes Een grote rode bal kwam het podium oprollen. Daar was ze weer! Fenna stond bovenop de bal, met een gezicht alsof ze gewoon over straat liep.

Na afloop zei David dat hij naar de wc moest. Hij had een deur ontdekt, half achter het gordijn, aan de zijkant van het podium. Omdat iedereen tegelijk de zaal uit wilde, zag niemand hem erdoorheen glippen. Achter de deur was een gang vol kinderen. Sommigen hadden een rode neus op, anderen droegen een glitterpak. Maar waar was Fenna?

Aan het eind van de gang kwam David bij weer een deur. ‘Nooduitgang', stond erboven. Hij duwde hem open en stond plotseling buiten, op een brandtrap. Een paar treden naar omlaag zat ze. Fenna. Ze keek om. ‘Goed, zeg, nou’, stamelde David. ‘Wat jij deed, daaro.’ Gelukkig glimlachte Fenna. ‘Ja. Leuk wel hè’, zei ze. ‘Maar vroeger was het nog leuker. Als Fenna erbij was.’ ‘Fenna? Dat ben jij toch?’ Ze knikte. ‘Maar er was nóg een Fenna, mijn vriendin. Die woont sinds kort in Frankrijk.’

Het bleef even stil.

‘Wij hebben een geheime club in mijn groep’, zei David toen. ‘Met geheimschrift. Wil je er ook bij?’ Hij legde het geheimschrift uit. Fenna giechelde. ‘Ik geloof dat ik het al kende Maar bedankt. Ik ga het de andere Fenna vertellen, dan kunnen we elkaar geheime mails sturen. Leuke pet heb je. Ik bedoel: Mi-yli riv!’

Wordt vervolgd. Volgende week in Groep Zes: Victoria