Mag ik mijn microfoon terug?

Het had wel iets paradoxaals, de VEB die afgelopen maandag de alarmbel rinkelde over de leegloop van de Amsterdamse effectenbeurs. Natuurlijk, het is een Vereniging van Effectenbezitters; die moeten wel iets te beleggen hebben. Maar de VEB staat toch vooral voor ageren tegen de bestuurders van de beursfondsen, die aandeelhoudersbelangen onvoldoende behartigen?

Als VEB-directeur Peter Paul de Vries nu roept dat er 'dringend actie' nodig is meer beursfondsen aan te trekken, creëert hij mogelijk zijn nieuwe opponenten. De Vries ondersteunt zijn oproep met cijfers: vanaf 2001 verdwenen er per saldo 62 bedrijven van de beurs.

Het goede nieuws voor de beleggersclub is dat er morgen weer een beursfonds bij komt: Richard Homburg brengt zijn gelijknamige Canadese vastgoedbedrijf, dat in Canada al genoteerd is, ook naar de Amsterdamse beurs.

De aankondiging van de beursgang werd gedaan door een van Homburgs nieuwe commissarissen: Eef Brouwers. De oud-nieuwslezer, de ex-perschef van Philips en vooral de voormalige baas van de Rijksvoorlichtingsdienst is het voorlichten nog niet verleerd, want hij belde herhaaldelijk rond om te vragen of het nieuws in goede orde was ontvangen.

Voor Homburg betekent de slag op de gong morgenochtend een weerzien met het Damrak, na drieënhalf jaar. In juli 2002 verkocht hij zijn vorige beursgenoteerde vastgoedfond Uni-Invest aan onder andere investeringsmaatschappij Merwede. De geboren Canadees kreeg er 125 miljoen euro voor: 70 miljoen voor z'n aandelenpakket en 55 miljoen voor de afkoop van zijn 'gouden parachute'.

Zou VEB-voorman De Vries nu wel zo gelukkig zijn met de terugkeer van deze man naar het Damrak? Het was De Vries die heftig protesteerde tegen die 'buitensporig' hoge vergoeding. In 2001 deed De Vries hetzelfde toen een nog veel hogere vergoeding, van ruim 150 miljoen euro, op de agenda stond bij een voorgenomen maar mislukte fusie tussen Uni-Invest en Vastned. Bij een aandeelhoudersvergadering hierover kwamen de twee met elkaar in aanvaring - letterlijk. Homburg griste op enig moment de microfoon uit de handen van de Vries. 'Je lijkt wel een vakbondsleider', had Homburg hem daarbij toegevoegd.

Het pijnlijkst voor De Vries moet zijn dat hij wel gedwongen is om morgen een aandeeltje in het bedrijf van de door hem zo verfoeide vastgoedmagnaat te kopen.

Anders wordt hem bij aandeelhoudersvergaderingen van Homburg voortaan niet alleen het woord ontnomen, maar ook de toegang.

Philip de Witt WijnenPhilip de Witt Wijnen