Eens per week een stringloze dag

Jongeren gaan ten onder aan een overdosis aan seks in de samenleving en media.

Er moet een dag komen die niet met seks is doordrenkt.

Tienerseks in ruil voor een paar flesjes mierzoete Breezer of een beltegoedkaart: dat moet toch de natte droom zijn van de Humbert Humberts van deze tijd die hun zinnen hebben gezet op spannende Lolita's. Al zijn het in dit geval meisjes die 'Transactie Seks' uitvoeren met min of meer hun generatiegenoten. Er is al veel gediscussieerd over die jonge, hoofdstedelijke meisjes die het als normaal schijnen te ervaren om seks te hebben met iemand (of meerdere jongens) op wie zij niet per se verliefd zijn of voor wie zij veel voelen.

Het seksuele gedrag van deze meisjes laat een fenomeen zien dat al langer gaande is: een verlaging van de waarde van seks. Want laten we eerlijk zijn: hoeveel is seks waard? Niet veel anno 2006. Seks is gewoon een product, een 'neutraal ruilmiddel', een commerciële melkkoe. Alles ademt seks en iedereen moet dat maar leuk, liberaal en lekker vinden. Het woord 'oppimpen' is o zo grappig en cool, en wordt door de meest uiteenlopende types omarmd. Zelfs politici laten het trots uit hun mond rollen en door de overheid gesubsidieerde clubs promoten acties als Pimp my block. Godbetert de EO wilde zelfs sexy doen en oppimpen gebruiken in de titel van één van hun programma's, Pimp my life. Porn parties waar je zo 'porno' mogelijk gekleed bent, zijn populair en als scholier kun je met sexy foto's je lijf tonen op sites als sugababes.nl en meedoen met The battle of the babes. Jonge vrouwen móéten sexy en lekker zijn. Dat is de norm. Ze moeten zich gevleid voelen als ze worden nagefloten, als ze als 'geile wijven' worden gezien. Welke vrouw heeft niet voorbeelden te over van momenten waarop haar seksistisch gesis, gefluit, gesmak of geroep ten deel is gevallen?

Twee extremen zijn aan het ontstaan. Aan de ene kant islamitische en streng-christelijke meisjes die van jongs af aan zwaar zijn doordrongen van het belang van hun maagdelijkheid en voor wie het hebben van een seksuele identiteit een taboe is. Anderzijds zijn er grote groepen meisjes die meedoen met de lage bilspleet-mode, denken dat je hoort te draaien en kronkelen op de r&b-tonen op feestjes en dat je je vooral niet preuts moet gedragen, want dan ben je de ultieme loser. De seksueel getinte, opgefokte clips op TMF, MTV en The Box staan bij veel jongeren continu aan en worden als dagelijks visueel behang gezien, maar de portee van die beelden blijft wel degelijk hangen: vrouwen = seks. En dan heb ik het nog niet eens over de jongens gehad, die de zware taak hebben zich met gierende hormonen door een samenleving te bewegen waar seksualiteit op zo'n prominente en eenzijdige manier wordt uitgedragen. De discussie over het uitzenden van die clips is nu goed op gang gekomen, maar de vraag is of de muziekzenders echt stoppen met het uitzenden van heftige, seksistische clips.

Als kersverse dertiger val ik allang niet meer onder de generatie jongeren en daar ben ik zeker niet rouwig om. 'Vroeger' was niet alles beter, maar sommige zaken lagen wel wat simpeler. Toen ik veertien was, bestonden strings niet, internet was nog het geheime communicatiemiddel van het leger en de brave Brenda en Kelly van onze favoriete highschool-serie Beverly Hills 90210 waren voor veel jongeren rolmodellen. Het was niet zo'n seksueel-agressieve tijd als nu en de druk om je sexy te voelen, was niet heel groot. Je moest er gewoon leuk uitzien, liefst wel met de juiste merkkleding aan. Het was de tijd dat meisjes nog onvervalste T-shirts droegen. Toch is die seksualisering niet alleen een zaak van tieners, ook ik merk vaak op straat, in treinen of in cafés een hitsige sfeer. Nog los van alledaagse voorvallen als sissende en fluitende mannen, vinden erg veel loslopende heren dat zij alles mogen zeggen. Zeker als je een rokje draagt, menen sommigen van hen uitnodigend 'Neuken?' te mogen zeggen, ondertussen dicht langs je lopend. Of simpel 'Hoerrr!' te brullen als je aan het joggen bent. Laatst liep ik met een vriendin voorbij een groepje jongens. Een jongen riep verwijtend naar mijn vriendin, zijn blik strak gericht op haar billen: 'Hee, onder die broek hoor je een string te dragen trut!'

Uit verschillende recente onderzoeken (Rutgers Nisso Groep, GGD - zie kader onderaan artikel) blijkt dat jongeren op het terrein van seksualiteit de weg kwijt zijn. Eén op de vijf meisjes heeft wel eens gedwongen seks ondergaan, het aantal tienerzwangerschappen stijgt, meisjes vinden zichzelf massaal te dik. Jongeren moeten niet alleen weerbaar gemaakt worden tegen fenomenen als loverboys, groepsverkrachtingen en eerwraak, maar ook tegen het commercieel uitbuiten en in de uitverkoop doen van seks door mensen die daar geld mee verdienen. Er moet een tegenbeweging op gang komen, andere beelden moeten worden geproduceerd tegen de overdosis vrouwonvriendelijke seksualiteit in de media en de maatschappij. Jongeren hebben tegengif nodig: beelden waarin het afwijkende ook een optie is en waarin niet alles seksueel doordrenkt is. Om te beginnen stel ik een nieuwe vorm van casual friday voor: elke vrijdag anti-babe-dag! Die string kan best een dagje in de kast blijven liggen, naast het strakke buiktruitje en de bouwvakkersjeans.

Larissa Pans (30) is freelance-journalist en schrijft regelmatig over jongeren, emancipatie en de multiculturele samenleving.