ik@nrc.nl

Almelo 1961. Met mijn moeder bezocht ik als schele 4-jarige de oogarts. Toen wij binnen kwamen in de spreekkamer van de arts, die van negroïde komaf bleek, riep ik spontaan: “Kijk, mama, een negerpopje.“

Het schaamrood steeg mijn moeder naar de kaken en ze gaf me een draai om mijn oren. Geschrokken van de onverwachte klap begon ik te huilen. De arts tilde me op en wees mijn moeder op het negerpopje, dat ons vanaf de vensterbank toegrijnsde.

Zelf een “ik' insturen kan op www.nrc.nl/ik