De überseksueel heeft een bierbuik en een lila overhemd

Jarenlang had ik een relatie met een metroseksueel. Niet dat ik wist dat hij een metroseksueel was, want dat woord bestond nog niet, maar ik had wel door dat hij een heleboel toiletspullen had. De metroseksueel verdween uit mijn leven. Gelukkig maar, want metroseksuelen zijn uit. (Ha!) (Pardon.)

Dus berg op die organische kettinkjes en stop weg die Sex and the City-dvd-box, mannen, want jullie moeten nu überseksuelen worden. Dat heeft Marian Salzman, trendwatcher, bedacht, dezelfde vrouw die in 2004 met de metroseksueel kwam aanzetten.

Gisteren was ze in Amsterdam, uitgenodigd door het twee na grootste biermerk van Nederland, om uit te leggen wat de überseksueel precies is. Ik hing aan haar lippen, want ik ben een fervent trendwatcherwatcher. En ik wilde alles weten van die überseksueel, want misschien wordt hij wel mijn volgende vriend.

Waar het op neerkomt: de überseksueel is minder verwijfd dan de metroman. Ter illustratie toonde Salzman plaatjes van metromannen: jongens in een hartjestrui. Daarna kwamen de plaatjes van überseksuelen: Van Gilsmannetjes met strakke pakken en Richard Gere-haar.

“Authentiek mannelijk' noemde Salzman ze. Ze hebben vaak haar op hun gezicht (de snor komt terug! help!), een klein bierbuikje, zijn niet politiek correct en ze doen niet aan platonische vriendinnen. Gewoon een holbewoner, dacht ik toen nog.

Maar Salzman ging verder. De überseksueel houdt van een Toscaans interieur, gegrilde mediterrane groenten en poederblauw, botergeel en lila. Lila? Dit riekte wel weer heel erg naar metroman David Beckham in zijn vlechtjesperiode.

Ik probeerde me een man met een bierbuik in een lila overhemd voor te stellen. Dat lukte, maar ik wist niet welke van mijn mannelijke vrienden, die dus binnenkort niet meer met mij bevriend mochten zijn, voor deze look zouden gaan. En ik wist al helemaal niet wat voor vrouwen erop zouden vallen.

In de tram naar huis probeerde ik übers te spotten, maar ik zag ze niet. Mannen met snorren en buiken volop, maar die hadden dan weer geen poederblauw Armani-pak aan. Toen heb ik zelf maar een nieuw mantype bedacht. De tramseksueel. Een man die je gewoon in de tram kunt tegenkomen. Een man die, hou je vast, echt bestaat. Wat een uitvinding.