De elandtrui is ingeruild voor een hip polsbandje

Breien is een manier om te ontspannen na een drukke werkdag.

Iemand die aan het breien is, legt makkelijker contact met andere mensen.

Breien is terug. De afgelopen twee jaar doken er “Stitch 'n Bitch'-clubs op - waar naast gestitcht (geborduurd) ook veel wordt geknit (gebreid). Vooral jonge vrouwen hebben het breien (her)ontdekt.

“Het is vrijblijvend“, verklaart een van hen, de Haagse Siep Klarenbeek, de populariteit. De tafel in Café Zinnig, waar de club bijeenkomt, is bezaaid met gekleurde bollen wol, breipennen, patronenboeken en pakjes sigaretten. Klarenbeek: “De eerste keer is een beetje als een blind date. Je weet niet wat je kunt verwachten. Maar als je het café binnenloopt, is door de breispulletjes de groep meteen herkenbaar. Je kunt dan nog rechtsomkeert maken.“ Kosi van Dijk merkt dat je met breiwerk in je hand gemakkelijker contact legt. “Ook mannen spreken me erover aan. Breien oogt zo onschuldig.“

Rond breien hing lang de lucht van oude besjes en nare kriebelwol. Totdat in 2001 jonge “urban professionals' in New York het ontdekten als rustgevende bezigheid in hun hectische grootstedelijke bestaan. In groepjes begonnen ze bij elkaar te komen in cafés en koffiehuizen. Stitch 'n Bitch werd geboren en, in Snb-jargon, gezien als “de nieuwe yoga'.

De drie boeken die de Amerikaanse Debbie Stoller de afgelopen jaren over breien schreef, droegen eveneens bij aan het succes van Stitch 'n Bitch. Stoller rekent hierin af met het oubollige imago. Geen afbeeldingen van elandpatronen, maar van frisse jongeren met zelfgebreide polszweetbandjes en slobberige kniekousen. Stollers boeken behoren inmiddels tot de breibijbels van de Stitch 'n Bitch-groepen.

Dankzij internet is er in een paar jaar tijd een wereldwijd brei-netwerk ontstaan. SnB-groepen - iedereen kan een nieuwe groep aanmelden via de Amerikaanse website van Stitch 'n Bitch - zijn te vinden van Dublin tot Seoul. Via fora worden patronen en technieken uitgewisseld.

In Nederland zag de eerste SnB-groep twee jaar geleden het licht in Utrecht. De Haagse groep komt sinds januari dit jaar bijeen en telt zeven breisters en één breier. De leeftijd loopt uiteen van 17 tot 56. “Maar nieuwe aanwas is essentieel“, zegt Van Dijk, “de kans op vertrutting is anders groot.“

Klarenbeek vindt een breigroep beter dan bijvoorbeeld een leesclub. “Breien is als meditatie; het maakt je hoofd leeg.“ Floor Uitterhoeve is het daarmee eens. “Ik leer er me beter door concentreren. Bovendien levert het iets van jezelf op.“ Uitterhoeve probeert vriendinnen mee te slepen naar de SnB-bijeenkomst. “Sommige hebben ontdekt dat breien “in' is, dat helpt.“

Kosi van Dijk: “Voor jongeren telt vooral: hoe maak ik de blits? Floor en bijvoorbeeld Martyn kunnen jongeren aantrekken. Dat vind ik belangrijk.“ Martyn Hunebed, net klaar met een haarband en van plan te beginnen aan een roze rokje voor Uitterhoeve, had vanavond geen tijd zijn breiset thuis op te halen. Hij is mee “voor Floor en de gezelligheid“. Hunebed vertelt zijn vrienden niet over zijn nieuwe hobby. Op een dag komt hij gewoon met z'n nieuwe, zelfgebreide sjaal op school en als iemand vraagt waar die sjaal vandaan komt, kan hij mooi zeggen dat hij hem zelf heeft gemaakt.

Wil je breien in Den Haag? Elke woensdag vanaf 18.30u, Café Zinnig. Voor andere steden: www.meijsen.net/snb.htm of www.stitchnbitch.org